ویرایش‌ها

شهید ابوالحسن ممتاز آزاد

در تکیه جوانان علمدار بود و بسیار در این فعالیت ها شرکت داشت و شب های محرم بود. در یکی از این شب ها مصادف با شب 15 خرداد بود به منزل آمد. خوابش نمی برد. پرسیدم چرا نمی خوابی؟ گفت: تو بخواب من کار دارم. گفتم: چه کاری؟ نگفت. گویی در حسینیه صحبت شده بود که فردا جلوی حسینیه بازار شلوغ می شود و قرار بود که آن ها برای ساعت 9 صبح آنجا باشند که پس از تجمعشان به رادیو ایران حمله کنند و آنجا را به تصاحب خود در آورند.

صبح فردایش وقتی که می خواست برود، به او گفتم: یک مقدار خرجی بده و او نیز 20 تومان به من داد و رفت.

یکی از مبارزات شهید ابوالحسن ممتاز آزاد به روایت همسر

تازه عروس بودم و بچه اولم را داشتم. یک روز که ناهار را پخته بودم منتظر ابوالحسن بودم که بیاید و با هم ناهار را بخوریم ولی او دیر کرده بود و من همچنان منتظر بودم و ناهار خود را نیز نخوردم. سابقه نداشت هیچ وقت ناهار نیاید. تا 8-9 شب طول کشید و او هنوز نیامده بود. گویا مجلس شلوغ شده بود و می خواستند که مجسمه شاه را پایین بیندازند. یکی از سربازان که بالا رفته بود تا طناب را دور مجسمه بیندازد تیر خورده و پایین افتاده بود. ابوالحسن می خواست پس از آن سرباز این کار را بعهده بگیرد که به سویش شلیک می شود و او که در حال فرار بود تیر به تیربرق اصابت کرده و تکه ای از ستون تیربرق پریده و با شتاب به گوش ابوالحسن برخورد کرده بود و او که هول کرده بود لگدی به دری زده، در باز شده و خود را به داخل حیات پرتاب کرده بود.