ویرایش‌ها

==وصیت نامه==

شهید، علیرضا دلوی: شهادت، امری است الهی و چقدر دوست دارم که شهادتم از آغاز با در آمدن چشم هایم از حدقه و قطع شدن دست هایم و جدا شدن سر از بدنم در «آبادان» و جبهه های اسلام باشد. ای ملت شهیدپرور ایران! بیایید دست وحدت را به همدیگر بدهیم که -ان شاء الله- به همین زودی زود کربلای معلی توسط رزمندگان اسلام آزاد خواهد شد. اگر شهادت نصیبم شد شکر خدای تبارک را بکنید و ناراحت نباشید و بدانید این امری است که تمام عالمیان با آن مواجه هستند. مرگ در هر کجا انسان باشد، نصیبش می شود؛ پس چه بهتر انسان در راه خدای خویش به شهادت برسد. مادرم! در عزای من گریه نکن و مانند فاطمه زهرا(س) صبور باش. مادر جان! تو باید مانند زنان نمونه تاریخ باشی و دخترانی مانند زینب کبری(س) پرورش دهی. ...و اما خواهرانم! با همسران تان، خوب رفتار کنید.۱ (۱۲۹۸۶۲۳) علیرضا دلوی ۱۹/۱۱/۱۳۶۴

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1541