ویرایش‌ها

به نام شاهد خطا پوش بسمه تعالی در سال 1347 در شهرستان تهران پا به عرصه حيات گذاشت . پدرش حسن و مادرش بي بي زهرا نام داشت . تا پايان مقطع متوسطه تحصيل کرد و ديپلم خود را گرفت . عشق به خدا را ترجيح به عشق دنيوي مي داد و به همين دليل بود که خود را از مزدوج شدن نهي مي کرد . از همان کودکي عاشق و دلداده کمک در راه خدا بود . از همان اوايل جنگ در تکاپوي اين امر بود تا بتواند گامهاي خود را در جبهه و خدمت به امام خميني (ره) و مملکت و مردم اين آشتيان بردارد و بالاخره هم توانست خود را با تمسک به ائمه اطهار در رکاب پيشروي به سوي ایزد راهي کند . ايشان پس از فعاليت هاي شبانه روزي در پايگاه هاي بسيج خود را به سوي يکان اعزامي سپاه سوق دادند و توانستند از همين طريق به سرزمين مقدس جبهه بروند . ايشان پس از سه ماه خدمت در رزم که مسئوليت خمپاره اندازي به عهده ايشان بود بر اثر اصابت ترکش به کشاله ران پاي سمت چپشان مجروح شدند که براي بهبودي مجبور به بازگشت در حريم منزل خود شدند . 2 ، 3 روز اول زخم پاي خود را از خانواده مخفي مي ساختند و لنگيدن خود را ضمن آويز شدن پا از صندلي بهانه مي کردند که پس از فاش شدن اين امر تحت مراقبتهاي ويژه قرار گرفتند . هنوز چندي نگذشته بود که مجدداً به پايگاه سپاه حرکت کرد و تقاضاي ورود به جبهه را داد . اما گروه سپاه به خاطرمجروحيت پايش او را تا 6 ما ديگر منع به ورود کردند و عدم حضور وي در جبهه شدند . منباب همين به سوي ارتش رفتند و بالاخره توانستند هر چه سريع خود را از طريق ارتش مجدد به جبهه برسانند . وي خدمت خود را در پاسگاه زيد عراق شروع کرد و درهمان فن خمپاره زني مي کوشيد که بالاخره پس از 6 ماه با عشق جنگيدن با عزت و سربلندي چشم از دنياي زودگذر بست و بر اثر اصابت ترکش هاي خمپاره به سرش در سجد نماز (بلاتشبيه ) علي وار سجاده اش لاله گون شد و به مقام بلند شهادت و ملکوت اعلا پيوست . خوشا به سعادتشان ، روحشان شاد ، يادشان گرامي باد ( و من الله التوفيق)

<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38655 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==

<references />