شهید احترام به پدر و مادر و نماز و روزه را بر هر کاری ترجیح می داد. کمک به همنوع و خدمت رسانی در هر زمان و مکان و هر نوع کاری رابر خود واجب می دانست. نوع دوستی و دلسوزی اش شامل همه کس می شد و خودی و غریبه نداشت .این خصیصه ای بود که همگان از وی به نیکی یاد می کنند.از آنجایی که که او شخصی فنی و اصطلاحاً "دست به آچار" بود کارهایی نظیر: مکانیکی اتومبیل، برق کشی، نقاشی، جوشکاری، کفاشی و سایر کارها را براحتی انجام می داد. هیچ کارو فعالیتی را مایه کسر شأن خود نمی دانست. در مورد کسانی که به تازگی شغلی را شروع کرده بودند، همواره به اطرافیان سفارش می کرد که مشتری او شوند و مشتری جور کنند تا کسب و کارشان رونق بگیرد.
قبل از آخرین اعزام به جبهه دفاع حق علیه باطل از مشهد به روستا نزد پدر و مادرش رفت. وقتی خبر حضور داوطلبانه اش را به مادرش داد مادر مانع رفتن اوشد و گفت:" چرا توبری جبهه؟" شهید با احترام فراوانی که برای مادرش داشت بازبان ساده گفت: "اگر من نروم و بقیه هم نروند کی از مملکت و ناموسمون و اسلام دفاع کنه ؟ خون ما از خون امام حسین(علیه السلام) رنگینتر نیست. ان شاء الله راه کربلا رو باز کنیم و دست جمعی با ماشین ببرمتون کربلا ." بالاخره با گفتگو رضایت مادر را جلب کرد و عازم جبهه های غرب کشور شد. شهید در جبهه دست از کمک و فعالیت بر نمی داشت. بیشترین نشست و برخاست شهید با سربازان بود تا درجه داران و افسران .در مواقع بسیاری غذای اضافی پرسنل را جمع می کرد و بین مردم محلی توزیع می کرد. سرانجام ایثار و خدمت خالصانه اش در راه اسلام و مملکت مورد قبول پروردگارش واقع گردید و در تاریخ 1360/02/28 درجبهه گیلانغرب به درجه رفیع شهادت نایل شد. راهش استوار و پر رهرو باد.
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:محققی (2).jpg
Image:محققی (1).jpg
</gallery>
منبع: سایت شهدای ارتش
http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23994