شهیدحسین پریمی: تفاوت بین نسخهها
Ghanbari97 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «حسین پریمی فرزند : یحیی متولد : 1340/06/10 در دامغان - روستای فخرآباد تحصیلات : زیر...» ایجاد کرد) |
جز (Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید حسین پریمی را به شهیدحسین پریمی منتقل کرد) |
||
| (۴ نسخههای متوسط توسط ۴ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۶: | سطر ۱۶: | ||
| − | وصیت نامه | + | ==وصیت نامه== |
| − | + | بسم رب الشهداء و الصدیقین | |
| − | + | سلام بر خمینی کبیر | |
« ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا ک انهم بنیان مرصوص » | « ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا ک انهم بنیان مرصوص » | ||
« خدا آن مؤمنان را که در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین همدست و پایدارند بسیار دوست می دارد .» | « خدا آن مؤمنان را که در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین همدست و پایدارند بسیار دوست می دارد .» | ||
و امروز این آیه شریفه مصداق پیدا کرده و خلق مسلمان ایران در برابر دشمنان خدا چون صف آهنین ایستادگی می کنند و از هیچ ایثاری فروگذار نیستند [ و] در میدان حق و شهید شدن در میدان حق علیه باطل. نام: حسین، نام خانوادگی : پریمی، شهرستان : دامغان، شماره شناسنامه : 3 ، تاریخ تولد : 1340 ، نام پدر : یحیی، درجه: سرباز نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران ، پایگاه وحدتی دزفول | و امروز این آیه شریفه مصداق پیدا کرده و خلق مسلمان ایران در برابر دشمنان خدا چون صف آهنین ایستادگی می کنند و از هیچ ایثاری فروگذار نیستند [ و] در میدان حق و شهید شدن در میدان حق علیه باطل. نام: حسین، نام خانوادگی : پریمی، شهرستان : دامغان، شماره شناسنامه : 3 ، تاریخ تولد : 1340 ، نام پدر : یحیی، درجه: سرباز نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران ، پایگاه وحدتی دزفول | ||
| − | + | وصیتنامه: | |
تنها وصیتی که دارم این است که انشاءالله در این نبرد تاریخی و سرنوشت ساز به رهبری امام خمینی کبیر شرکت می جوییم، تنها حرفی که این فرزند کوچک و حقیرتان به ملت شهیدپرور ایران و به برادران و خواهرانم دارم این است که به شایعات گوش نکنید و مبادا خدای ناکرده شک کنید که این جنگ و جنگ های دیگر به ضرر ما است و باعث شکست ما می شود چون الحمدالله این طور هم نیست و نخواهد بود و تمام این اتفاقات باعث اتحاد بیشتر در بین امت قهرمان و بیدار ماست که انقلاب ما تا نابودی امپریالیسم و جوجه هایش ادامه خواهد یافت. تنها وصیتی که به پدرم و مادرم و برادرانم و خواهرانم و دوستانم دارم این است که تا سرحد امکان از گریه و زاری و ناراحتی های دیگر خودداری کنید و خود را مثل هزاران مادران و پدران بدانید که فرزندان خود را در راه خدا از دست دادند و از خدا بخواهید که باشد و بعد از مرگم که این یکی از آرزوهایم بود ، مرا در کنار « فی سبیل الله » مرگ من دیگر شهیدان بهشت رضای دامغان به خاک بسپارید ، چون آنجا گوشه ای از کربلای حسین (ع) می باشد و روی قبرم را لالۀ سرخ بکارید که آن رهگذر خام بداند که این لاله های سرخ پیکر شهیدان گلگو ن کفن است و هیچ گاه این شعار را از یاد نبرید که شهیدان زنده اند الله اکبر، به خون غلطیده اند الله اکبر، روحتان شاد و راهتان جاوید باد. | تنها وصیتی که دارم این است که انشاءالله در این نبرد تاریخی و سرنوشت ساز به رهبری امام خمینی کبیر شرکت می جوییم، تنها حرفی که این فرزند کوچک و حقیرتان به ملت شهیدپرور ایران و به برادران و خواهرانم دارم این است که به شایعات گوش نکنید و مبادا خدای ناکرده شک کنید که این جنگ و جنگ های دیگر به ضرر ما است و باعث شکست ما می شود چون الحمدالله این طور هم نیست و نخواهد بود و تمام این اتفاقات باعث اتحاد بیشتر در بین امت قهرمان و بیدار ماست که انقلاب ما تا نابودی امپریالیسم و جوجه هایش ادامه خواهد یافت. تنها وصیتی که به پدرم و مادرم و برادرانم و خواهرانم و دوستانم دارم این است که تا سرحد امکان از گریه و زاری و ناراحتی های دیگر خودداری کنید و خود را مثل هزاران مادران و پدران بدانید که فرزندان خود را در راه خدا از دست دادند و از خدا بخواهید که باشد و بعد از مرگم که این یکی از آرزوهایم بود ، مرا در کنار « فی سبیل الله » مرگ من دیگر شهیدان بهشت رضای دامغان به خاک بسپارید ، چون آنجا گوشه ای از کربلای حسین (ع) می باشد و روی قبرم را لالۀ سرخ بکارید که آن رهگذر خام بداند که این لاله های سرخ پیکر شهیدان گلگو ن کفن است و هیچ گاه این شعار را از یاد نبرید که شهیدان زنده اند الله اکبر، به خون غلطیده اند الله اکبر، روحتان شاد و راهتان جاوید باد. | ||
| − | + | حسین پریمی | |
| − | + | این وصیت نامۀ را در تاریخ 6/3/1360 نوشته ام که اگر اتفاقی افتاد و به درجۀ رفیع شهادت رسیدم ، جنازة من را در دامغان ، دزجوب شمالی خوریا ، میدان خواجه شهاب برسانید و به دست پدر و مادر بدهید. باری، در صندوق پس انداز مدرسه مبارزان مقداری پول به حساب گذاشته ام و مقداری هم در بانک عمران یا بازرگانی دارم . این مقدار پول را 25 روز روزه برای من بگیرید و چهار ماه هم برایم نماز بخوانید و هزار تومان آن را به حساب 100 امام واریز نمایید. این بود وصیت اینجانب، حسین پریمی | |
« والسلام » | « والسلام » | ||
| − | + | <ref>[http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/2428 سایت شهدای بزرگداشت کنگره سه هزار شهید استان سمنان]</ref> | |
| − | http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/2428 | + | |
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض: حسین_پریمی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان سمنان]] | ||
| + | [[رده: شهدای شهرستان دامغان]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۲
حسین پریمی فرزند : یحیی متولد : 1340/06/10 در دامغان - روستای فخرآباد تحصیلات : زیر دیپلم تاهل : مجرد یگان: ارتش-نیروی هوایی-پایگاه4شکاری مدت حضور : - مسئولیت : رزمنده نوع عضویت : سرباز نوع شغل : جوشکار تاریخ شهادت : 1360/09/09 محل شهادت : بستان دهلاویه عملیات : طریق القدس محل دفن : دامغان گلزار شهدای فردوس رضا(ع)
وصیت نامه
بسم رب الشهداء و الصدیقین سلام بر خمینی کبیر « ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا ک انهم بنیان مرصوص » « خدا آن مؤمنان را که در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین همدست و پایدارند بسیار دوست می دارد .» و امروز این آیه شریفه مصداق پیدا کرده و خلق مسلمان ایران در برابر دشمنان خدا چون صف آهنین ایستادگی می کنند و از هیچ ایثاری فروگذار نیستند [ و] در میدان حق و شهید شدن در میدان حق علیه باطل. نام: حسین، نام خانوادگی : پریمی، شهرستان : دامغان، شماره شناسنامه : 3 ، تاریخ تولد : 1340 ، نام پدر : یحیی، درجه: سرباز نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران ، پایگاه وحدتی دزفول وصیتنامه: تنها وصیتی که دارم این است که انشاءالله در این نبرد تاریخی و سرنوشت ساز به رهبری امام خمینی کبیر شرکت می جوییم، تنها حرفی که این فرزند کوچک و حقیرتان به ملت شهیدپرور ایران و به برادران و خواهرانم دارم این است که به شایعات گوش نکنید و مبادا خدای ناکرده شک کنید که این جنگ و جنگ های دیگر به ضرر ما است و باعث شکست ما می شود چون الحمدالله این طور هم نیست و نخواهد بود و تمام این اتفاقات باعث اتحاد بیشتر در بین امت قهرمان و بیدار ماست که انقلاب ما تا نابودی امپریالیسم و جوجه هایش ادامه خواهد یافت. تنها وصیتی که به پدرم و مادرم و برادرانم و خواهرانم و دوستانم دارم این است که تا سرحد امکان از گریه و زاری و ناراحتی های دیگر خودداری کنید و خود را مثل هزاران مادران و پدران بدانید که فرزندان خود را در راه خدا از دست دادند و از خدا بخواهید که باشد و بعد از مرگم که این یکی از آرزوهایم بود ، مرا در کنار « فی سبیل الله » مرگ من دیگر شهیدان بهشت رضای دامغان به خاک بسپارید ، چون آنجا گوشه ای از کربلای حسین (ع) می باشد و روی قبرم را لالۀ سرخ بکارید که آن رهگذر خام بداند که این لاله های سرخ پیکر شهیدان گلگو ن کفن است و هیچ گاه این شعار را از یاد نبرید که شهیدان زنده اند الله اکبر، به خون غلطیده اند الله اکبر، روحتان شاد و راهتان جاوید باد. حسین پریمی این وصیت نامۀ را در تاریخ 6/3/1360 نوشته ام که اگر اتفاقی افتاد و به درجۀ رفیع شهادت رسیدم ، جنازة من را در دامغان ، دزجوب شمالی خوریا ، میدان خواجه شهاب برسانید و به دست پدر و مادر بدهید. باری، در صندوق پس انداز مدرسه مبارزان مقداری پول به حساب گذاشته ام و مقداری هم در بانک عمران یا بازرگانی دارم . این مقدار پول را 25 روز روزه برای من بگیرید و چهار ماه هم برایم نماز بخوانید و هزار تومان آن را به حساب 100 امام واریز نمایید. این بود وصیت اینجانب، حسین پریمی « والسلام » [۱]
