پادگان دژ در شمال [[خرمشهر ]] و شرق جاده اهواز-خرمشهر واقع شده است. این پادگان با استعداد یک گردان مستقل (گردان 101)، وظیفه حراست از دژهای مرزی را برعهده داشت و در طرحهای نظامی قبل از انقلاب پیشبینی شده بود که در صورت حمله [[عراق ]] به خوزستان، [[خوزستان]]، دژهای مرزی با انجام عملیات تأخیری فرصت لازم را برای حضور لشکرهای [[نیروی زمینی ارتش ]] فراهم آورند.
در روزهای پایانی مرحله سوم هجوم دشمن، تعدادی از کماندوهای عراقی به امید آزادی اسرای خود که گمان میکردند در پادگان نگهداری میشوند، شبانه به این پادگان شبیخون زدند و یکی از [[افسران ]] آن را با چاقو به [[شهادت ]] رساندند. در پی این حادثه گروهی از نیروهای ژاندارمری در پادگان مستقر شدند. دشمن سرانجام با آغاز مرحله چهارم هجوم خود در 23 مهر، با [[تانکهای تیپ 26 زرهی ]] و [[نیروهای پیاده ]] خود پادگان دژ را محاصره کرد و حدود بیست نفر از مدافعان آن، از جمله یک افسر را به [[اسارت ]] درآورد و [[تفنگهای 106 ]] و سایر تجهیزات موجود را غارت کرد. این پادگان تا آزادسازی خرمشهر همچنان در اشغال دشمن قرار داشت.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 30
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:(3).JPG
Image:(2).jpg
<gallery>
Image:1 (1).jpg
Image:1 (2).jpg
Image:1 (3).jpg
</gallery>
</gallery>