یافتن شهدا هم آداب خاص خودش را دارد. همه قبل از شروع کار، صبح علی الطلوع بعد از نماز صبح زیارت عاشورا میخوانند. نیت «قربة الی الله» میکنند و با ذکر صلوات پای کار میروند. در حین کار هم ذکر صلوات از زبانها نمیافتد.
اگر چند روز بگذرد و شهیدی پیدا نکنیم، خیلی دمغ میشویم. اول از همه هم به خودمان شک میبریم. اعتقادمان هم این است که کسی گناهی مرتکب شده یا نمازش قضا شده یا نیتش خیر نبوده، یا اصلاً لایق نبودهایم که شهدا خودشان را به ما نشان بدهند. لازمه اصلی کار تفحص هم توسل به ائمه اطهار است و امید به کرم و لطف خدا. اگر خواستی، التماس کردی، بهت میدهند، اگر نه، که هیچ.
باز هم میگویم «عنایت شهدا است که آنها را پیدا می کنیم» مثلاً یکبار من و مجید پازوکی و دو سه تا دیگر از بچهها داشتیم به منطقه میرفتیم؛ از جایی رد شدیم که زمین زیر پایمان پوک بود و صدا میداد. پا را که برزمین کوبیدیم، احساس کردیم این خاک دست خورده است. مجید با بیل دستی شروع کرد به کار کردن. خیلی کار کرد. با وجودی که جانباز بود و از لحاظ جسمی توان چندانی نداشت، آنقدر زمین را کند تا شش شهید پیدا کردیم.<ref>[http://%20http://navideshahed.com/fa/index.php?Page=definition&UID=265454 سایت نوید شاهد]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery> Image:8123 (1).jpg<gallery> Image:1.jpgImage:6.jpgImage:7.jpgImage:9.jpgImage:10.jpgImage:11.jpgImage:12.jpgImage:A-0178.jpgImage:A-0399.jpg </gallery> </gallery>
==پانویس==
<references />