اولین پلی که روی [[بهمنشیر ]] احداث شد پلی موسوم به پلی چوبی بهمنشیر یا جسر بهمنشیر بود. این پل که روی آن با تخته پوشانده شده بود، در سال 1290 ش توسط شرکت نفت برای رفت و آمد به [[اهواز ]] و [[آبادان ]] رو به روی در شمالی پالایشگاه ساخته شد و پلی بسیار کم عرض بود که عبور و مرور وسائل نقلیه از آن یک طرفه بود. از آنجایی که این پل در محل ایستگاه 7 اتوبوسرانی آبادان بر روی بهمنشیر ساخته شد، به پل ایستگاه هفت معروف شد. پس از جنگ، پل جدید ایستگاه 7 به نام پل پیروزی یا ثامن الائمه(ع) جایگزین پل قبلی شد.
به طور کلی در عملیاتهای دورهی محاصره، نظیر عملیات 3/8/1359، [[عملیات سهراهی آبادان ]] (19/9/1359)، [[عملیات توکل ]] (20/10/1359) و [[عملیات تپههای مدن ]] (25/2/1360)؛ جبهه ایستگاه 7 و 12 یکی از محورهای اصلی هجوم رزمندگان بود که درآنها دشمن متحمل خسارت و تلفاتی شد. پس از عملیات تپههای مدن، خطوط دفاعی رزمندگان به شمال سهراهی آبادان و در محور ذوالفقاریه منتقل شد و در نهایت در [[عملیات ثامن الائمه(ع) ]] نیروهای جبهه ذوالفقاریه (ایستگاه 7 و 12) مأموریت انهدام خطوط دشمن در دو طرف جاده اهواز ـ آبادان و تصرف خاکریزهای [[خاکریز]]های اول تا سوم و پیشروی به سمت پل حفار را بر عهده داشتند.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 86 ـ 87
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:map.jpg
Image:pol7.jpg
Image:pol12.jpg
Image:pol-istgah-7.jpg
</gallery>