شهید علی اصغر علی زاده: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای جدید حاوی «بسمه تعالی نام علی اصغر علی زاده نام پدر علی اکبر نام مادر رقیه محل شهادت ام ا...» ایجاد کرد) |
Arameshi9706 (بحث | مشارکتها) |
||
| (۳ نسخههای متوسط توسط ۳ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{جعبه اطلاعات افراد نظامی | |
| − | نام علی اصغر علی زاده | + | |نام فرد = علی اصغر علی زاده |
| − | + | |تصویر =m22.jpg | |
| − | + | |توضیح تصویر = | |
| − | + | |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی | |
| − | + | |شهرت = | |
| − | + | |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]] | |
| − | + | |تولد = قزوین،روستای شریف آباد[[زادروزهای|1349/04/18]] | |
| − | + | |شهادت = عراق،ام الرصاص[[الگو:شهدای 4دی|1365/10/04]] | |
| − | تحصیلات سوم | + | |وفات = |
| − | + | |مرگ = | |
| − | + | |محل شهادت = [[عراق]] | |
| − | + | |محل دفن = گلزار شهداى قزوین،روستای شریف آباد | |
| − | + | |مفقود = | |
| − | زندگی نامه | + | |جانباز = |
| − | علیزاده، علیاصغر: هجدهم تیر ۱۳۴۹، در روستای شریفآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علیاکبر، بنا و معمار بود و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در امالرصاص عراق به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۸ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. | + | |اسارت = |
| − | وصیت نامه | + | |نیرو = |
| − | + | |یگانهای خدمت = | |
| − | + | |طول خدمت = | |
| − | http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1799 | + | |درجه = |
| + | |سمتها = بسیجی | ||
| + | |جنگها = | ||
| + | |نشانهای لیاقت = | ||
| + | |عملیات = | ||
| + | |فعالیتها = | ||
| + | |تحصیلات = سوم راهنمایی | ||
| + | |تخصصها = | ||
| + | |شغل = | ||
| + | |خانواده = | ||
| + | }} | ||
| + | ==زندگی نامه== | ||
| + | علیزاده، علیاصغر: هجدهم تیر ۱۳۴۹، در روستای شریفآباد از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش علیاکبر، بنا و معمار بود و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در [[جبهه]]ِ حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در [[امالرصاص]] [[عراق]] به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۸ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. | ||
| + | ==وصیت نامه== | ||
| + | [[شهید علی اصغر علی زاده]]: این جانب، بنده ی حقیر و گناهکار، علی اصغر علیزاده، فرزند علی اکبر، متولّد ۱۳۴۹، به شماره ی شناسنامه ی ۳۶۸، اعزامی از شریف آباد قزوین؛ در صحت و سلامت کامل وصایای خود را -به شرح زیر- بازگو می نمایم: قبل از هر چیز خدا را شُکر می کنم که -اگر توفیق شهادت نصیبم شد- می توانم دیگر شهدای عزیز اسلام را -که زودتر از من به فیض شهادت نایل آمدند- زیارت نمایم؛ مخصوصاً عموی عزیزم [[شهید محمد علیزاده]] ، که به ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی؟» حسین زمان لبیک گفت و به آرزوی دیرینه ی خود رسید و در جوار الهی جای گرفت. بعد از آن، سخنی با شما مردم شهیدپرور و همیشه در صحنه ی شریف آباد -که با عمل به فرمان خداوند و دادن شهید در راهش دِین خود را به اسلام عزیز ادا نمودید و کشور اسلامی خود را بر بال ملائکه الله نشاندید- دارم. من همه ی مردم عزیز را به تقوا، پاکی و دوری از گناه سفارش می کنم. با هم برادر و متحد باشید و هرگز امام عزیزمان و یاران عزیز و باوفایش را تنها نگذارید و با مال و جان خود او را یاری کنید. کارها را برای رضای خداوند متعال و بدون ریا و خودنمایی انجام دهید. برادران جوان! به جبهه ها بروید و [[سلاح]] برادران شهید خود را بردارید و از دین و شرف و ناموس خود دفاع نمایید. به خانواده های محترم شهدا سر بزنید و از آن ها دلجویی نمایید؛ چون آن ها -بیش از نیازهای مادی- به لطف و مرحمت شما نیازمند هستند. از جانبازان عیادت کنید و برای بچه های شهدا -هم چون پدر و مادر- مهربان باشید. برادران! استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان ها برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید، تا هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند. اگر فیض شهادت نصیبم گشت، آنان که پیرو خط [[امام خمینی]] نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند، بر من نگریند و بر جنازه ی من حاضر نشوند؛ باشد که خون شهدا آنان را متحول سازد و به رحمت الهی نزدیک شان کند. پدر و مادرم! می خواهم در میان مردم زیاد گریه نکنید، تا مبادا منافقین شما را ببینند و خوشحال شوند. ...و از پدر و مادرم می خواهم مرا ببخشند و حلالم کنند و از من راضی و خشنود باشند؛ چون شهیدان پیش خدا و پیش انبیا و امامان می روند. ...و از پدر و مادرم می خواهم در شهادت من صبر پیشه کنند. خانواده ی عزیزم! گریه ای که حاکی از ضعف باشد، نکنید؛ ولی خود گریه کردن برای شهدا و برای تداوم انقلاب، مؤثر خواهد بود. ...و از مردم شهیدپرور شریف آباد، مخصوصاً پدر و مادرم می خواهم به [[نماز جمعه]] بروند و صفوف نمازهای جماعت را خلوت نگذارند و در روز جمعه -که در حقیقت روز عزای دشمن است- نماز جمعه را هر چه باشکوه تر برگزار کنند. -ان شاء الله- اگر خدا شهادت را نصیبم کرد، در مراسم عزای من، جلوی در منزل را چراغانی نمایید، تا منافقان از خدا بی خبر بدانند که شهادت برای ما افتخاری بزرگ و جشنی عظیم است. به امید روزی که آقا [[امام زمان]](عج) -این منجی عالم بشریت و پرچم دار جهانیان- ظهور و اسلام عزیز را جهان گیر نماید.۱ (۱۵۳۱۲۲۳) علی اصغر علیزاده ۰۹/۰۶/۱۳۶۵<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1799 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref> | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references/> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۲ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۴
| علی اصغر علی زاده | |
|---|---|
 | |
| ملیت |  ایرانی
|
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | قزوین،روستای شریف آباد1349/04/18 |
| شهادت | عراق،ام الرصاص1365/10/04 |
| محل دفن | گلزار شهداى قزوین،روستای شریف آباد |
| سمتها | بسیجی |
| تحصیلات | سوم راهنمایی |
زندگی نامه
علیزاده، علیاصغر: هجدهم تیر ۱۳۴۹، در روستای شریفآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علیاکبر، بنا و معمار بود و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در جبههِ حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در امالرصاص عراق به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۸ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
وصیت نامه
شهید علی اصغر علی زاده: این جانب، بنده ی حقیر و گناهکار، علی اصغر علیزاده، فرزند علی اکبر، متولّد ۱۳۴۹، به شماره ی شناسنامه ی ۳۶۸، اعزامی از شریف آباد قزوین؛ در صحت و سلامت کامل وصایای خود را -به شرح زیر- بازگو می نمایم: قبل از هر چیز خدا را شُکر می کنم که -اگر توفیق شهادت نصیبم شد- می توانم دیگر شهدای عزیز اسلام را -که زودتر از من به فیض شهادت نایل آمدند- زیارت نمایم؛ مخصوصاً عموی عزیزم شهید محمد علیزاده ، که به ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی؟» حسین زمان لبیک گفت و به آرزوی دیرینه ی خود رسید و در جوار الهی جای گرفت. بعد از آن، سخنی با شما مردم شهیدپرور و همیشه در صحنه ی شریف آباد -که با عمل به فرمان خداوند و دادن شهید در راهش دِین خود را به اسلام عزیز ادا نمودید و کشور اسلامی خود را بر بال ملائکه الله نشاندید- دارم. من همه ی مردم عزیز را به تقوا، پاکی و دوری از گناه سفارش می کنم. با هم برادر و متحد باشید و هرگز امام عزیزمان و یاران عزیز و باوفایش را تنها نگذارید و با مال و جان خود او را یاری کنید. کارها را برای رضای خداوند متعال و بدون ریا و خودنمایی انجام دهید. برادران جوان! به جبهه ها بروید و سلاح برادران شهید خود را بردارید و از دین و شرف و ناموس خود دفاع نمایید. به خانواده های محترم شهدا سر بزنید و از آن ها دلجویی نمایید؛ چون آن ها -بیش از نیازهای مادی- به لطف و مرحمت شما نیازمند هستند. از جانبازان عیادت کنید و برای بچه های شهدا -هم چون پدر و مادر- مهربان باشید. برادران! استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان ها برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید، تا هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند. اگر فیض شهادت نصیبم گشت، آنان که پیرو خط امام خمینی نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند، بر من نگریند و بر جنازه ی من حاضر نشوند؛ باشد که خون شهدا آنان را متحول سازد و به رحمت الهی نزدیک شان کند. پدر و مادرم! می خواهم در میان مردم زیاد گریه نکنید، تا مبادا منافقین شما را ببینند و خوشحال شوند. ...و از پدر و مادرم می خواهم مرا ببخشند و حلالم کنند و از من راضی و خشنود باشند؛ چون شهیدان پیش خدا و پیش انبیا و امامان می روند. ...و از پدر و مادرم می خواهم در شهادت من صبر پیشه کنند. خانواده ی عزیزم! گریه ای که حاکی از ضعف باشد، نکنید؛ ولی خود گریه کردن برای شهدا و برای تداوم انقلاب، مؤثر خواهد بود. ...و از مردم شهیدپرور شریف آباد، مخصوصاً پدر و مادرم می خواهم به نماز جمعه بروند و صفوف نمازهای جماعت را خلوت نگذارند و در روز جمعه -که در حقیقت روز عزای دشمن است- نماز جمعه را هر چه باشکوه تر برگزار کنند. -ان شاء الله- اگر خدا شهادت را نصیبم کرد، در مراسم عزای من، جلوی در منزل را چراغانی نمایید، تا منافقان از خدا بی خبر بدانند که شهادت برای ما افتخاری بزرگ و جشنی عظیم است. به امید روزی که آقا امام زمان(عج) -این منجی عالم بشریت و پرچم دار جهانیان- ظهور و اسلام عزیز را جهان گیر نماید.۱ (۱۵۳۱۲۲۳) علی اصغر علیزاده ۰۹/۰۶/۱۳۶۵[۱]
