دور هم جمع شده بودیم و گوشت گوسفند را کباب می کردیم. هرکدام از ما سهم خودمان را برداشتیم و مشغول خوردن شدیم، اما شهید رضوی فقط مقداری برای خوراک خود برداشت و بقیه ی سهمش را به همسایه ی مستمندمان برد. وقتی بازگشت، از او سؤال کردیم این چه کاری بود که شما انجام دادید. وی در پاسخ ما جواب داد: «درست نیست که ما گوشت بخوریم و همسایه ی ما فقط بوی گوشت را استشمام کند.»
<ref>منبع: ماهنامه سبزسرخ، صفحه:6، شماره مجله:27</ref>
موضوع : اجتماعی ، همسایه