شهید نریمان خلیلی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۴ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۰۵

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = نریمان خلیلی |تصویر = |توضیح تصویر = |ملیت = ایرانی |شهرت = |دین و مذهب = مسلمان، شیعه |تولد = هشترود1339/10/10 |شهادت = شلمچه1366/01/22 |وفات = |مرگ = |محل شهادت = [[خوزستان-خرمشهر] |محل دفن = قزوین-گلزار شهدای الوند |مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه = |سمت‌ها = بسیجی |جنگ‌‌ها = |نشان‌های لیاقت = |عملیات‌ = |فعالیت‌ها = |تحصیلات = پایان دوره ابتدایی |تخصص‌ها = |شغل = کارگر |خانواده = }}

زندگي نامه

خلیلی ، نریمان : دهم دی ۱۳۳۹ ، در شهر هشترود به دنیا آمد. پدرش رستم، کارگر بود و مادرش گل‌لر نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز کارگر بود. سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و دوم فروردین ۱۳۶۶ ، در شلمچه به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۴ پس از تفحص در شهر الوند تابعه شهر قزوین به خاک سپرده شد.

وصيت نامه

شهید نریمان خلیلی : پدر بزرگوار و مادر مهربان و خواهران گرامی ! قبل از همه چیز از تمام اهل خانواده نسبت به اخلاق و رفتار و عمل این جانب -که زمانی در پیش شما بودم و با هم زندگی می کردیم - خدای ناکرده اگر از گفته هایتان و فرمان تان سرپیچی کرده باشم، ضمن بخشش از شما، حلالیت می طلبم و بعد از حلالیت، باید بگویم که برای هر مسلمانی واجب است از امر و فرمان الهی سرپیچی و خدای نکرده کوتاهی نکند؛ بنابراین بر ما واجب بود که در این موقعیت حساس در سرنوشت جنگ تحمیلی شرکت کرده و شریک باشیم و این جانب هم در این مورد یک قدم کوچ کی برداشته ام و امیدوارم به خواست خداوند شربت شهادت را بنوشم. ...و سفارشم این است که هیچ گونه درباره ی این جانب نگران و یا ناراحت نباشید؛ بلکه برعکس شاد و خرم باشید، حتی افتخار هم باید بکنید؛ چرا که این سعادت را همه کس ندارند که از چنین خانواده ها گلچین شوند و امیدوارم همین طوری که در پیشگاه خداوند سربلند می باشید، در بین مردم شهیدپرور، خصوصاً در پیش دوستان و آشنایان و حتی پیش دشمنان جمهوری اسلامی هم شاد و سربلند باشید . امروز، ما مسلمان ها باید از خداوند و از پیغمبران و دوازده امام و از مراجع تقلی دمان و از رهبران دینی و اسلامی اطاعت کامل کنیم که سرپیچی از آن ها سرپیچی از اسلام است. خلاصه ی کلام اینکه خود را در مقابل شما بزرگان، پدر و مادرم، نسبت به اطاعت نکردن از شما و عدم توجه به هدف های شما، در پیشگاه خداوند مقصر می دانم و آن طوری که باید به شما خدمت می کردم، متأسفانه نتوانستم بکنم و مطیع فرمان تان نبودم که امیدوارم مرا ببخشید . ...و اما خانواده ی خودم! ضمن سلام و آرزوی موفقیت برای شما، امیدوارم طی دورانی که با هم بودیم اگر از این جانب اخلاق و رفتار ناخوشایندی احساس نمودید و گاهی اوقات اگر از من رنجیده شُدید، امیدوارم مرا ببخشید و دیگر این که موقع آمدن به جبهه نتوانستم خداحافظی کنم و حلالیت بطلبم؛ ولی از فاصله های دور امیدوارم این بنده ی حقیر را حلال کنید و در تحویل دادن بچه هایی اسلامی به جامعه، کوشا باشید . ۱ (۱۲۷۵۴۲۷) نریمان خلیلی ۳۰/۱۱/۶۵.^[۱]

پانویس

1. ↑ پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین