ویرایش‌ها

[[شهید حسن نوذری فهیم]]: بار دیگر با خبر شنیدن شهادت یکی دیگر از دوستان و برادران عزیزم - حمید احمدی - بار سنگین مسؤولیت و غم و اندوه را در وجوم احساس می کنم . الهی! چه می توانم بگویم؟ فقط تنها جملاتی که می توانم روی کاغذ بیاورم، جملات و خاطراتی از [[شهید ]] می باشد. این مطلب را جهت اطلاع می گویم - نه از روی احساسات، تعصبات و کم فکری - که شهادت، [[شهادت]]، حقیقتی درک ناپذیر است؛ همان طور که امام می فرمایند: «شهادت یک افتخار است» و من به این مطلب رسیدم و هر گاه این مسأله برای ملت، پدران و مادران تبیین شود، به لطف خداوند اسلام پیروز خواهد شد؛ ولی وقتی پدران و مادران فکر می کنند با شهادت فرزندان شان گُهری را از دست داده اند، اشتباه می کنند. دُرست است که این عزیزان خیلی گران بها هستند؛ ولی امانت هایی هستند که باید بدون هیچ گونه تردید به صاحبش برگرداند. همان طور که بر مادر حضرت موسی ( ع ) از طرف خداوند وحی شد - که تو فرزندت را به دریا بسپار و ما نگه دارش هستیم - اکنون هم عزیزان! شما فرزندان تان را در دریای عشق و ایثار، به او بسپارید که اوست حامی و نگه دار همه ی ما.