ویرایش‌ها

تا ظهر طول کشید و با فرمانده دسته بالای کوه رفتیم تا دیدگاه ها و جاهای نگهبانی بچه ها را یاد بگیریم.

امشب نمی دانم چه شبی است که از غروب، هر یک از دوستان به یک طرف رفته و برای خود زمزمه می کرد. حالت تنهایی گاهی آدم را به هدف هایی می رساند و گاهی هم به خاطرات گذشته می برد.