ویرایش‌ها

==زندگینامه :==عباس علی امیری فرزند رضا متولد 1342/04/18 شهرستان [[گنبد كاوس ]] می باشد. از كودكی او اطلاعات چندانی در دست نیست. اما با توجه به تعاریفی كه از نحوه ی زندگی عباس علی به دست آمده است. ایشان بسیار خوش اخلاق و با گذشت بوده اند.احترام والدین را برخود واجب می دانست و طوری در طول زندگی اش این مهم را مراعات كردند كه پدر و مادرش لحظه ای فقدان او را درمنزل تحمل نمی كردند. كار های منزل را بدون این كه به او بگویند،خود انجام می داد. در میادین ورزشی و هنگام برخورد با دوستان، بزرگترین خصلت او از خود گذشتگی و برتری دیگران نسبت به خود بود و برای تقویت روحیه ی مردانگی و جوان مردی و توان مقابله در برابر زورگویان، ورزش های رزمی را انتخاب كرد و در رشته ی كاراته اعتماد به نفس او افزایش یافت. در مدرسه هم از دانش آموزان بسیار با ادب و مورد احترام هم كلاسان و معلمان بود و در امورمدرسه امور مدرسه هم فعالیت خوبی را داشت، تحصیلات خود را تا كلاس چهارم دبیرستان ادامه داد و یك باره از درس دست كشید و به كار گری پرداخت و از رقا بت با دوستان همكلاسی منصرف شد و به دنبا ل در آمد خانواده افتاد.در همین ایام با میل خود و با انتخاب خود ازدواج كرد و از این وصلت بسیار خوشنود بوده و برای آسا یش خا نواده تلاش خود را مضاعف كرد. اما یك باره فكر رفتن به خدمت سربازی تما م تمام اندیشه ی اورا او را به خود مشغول كرد و بلاخره هم با رفتن به خدمت روح سركش او آرام گرفت و حضور درجبهه، درس های جدیدی به او داد.طوری كه توانست شجاعت واقعی را دراین میدان تجربه كند. به صورت داوطلب در رسته ی مهندسی تخریب مسئولیت پذیرفت و كار هایی را انجام داد كه حیرت دوستانش را برانگیخت. همواره در نیمه های شب در خط مقدم و درتیررس در تیررس دشمن كه هر لحظه اش تهدید جانی بود، شجاعا نه در مسیر حر كت حركت آنها مین می كاشت، وقتی به سلامت بر می گشت. نییجه نتیجه ی تلاش و كارهای شبانه او بعد نشان می داد كه چه بی باكانه این رشادت را انجام داده است. تنها چیزی كه در آن لحظه برایش مهم بود، حفظ خط امام وپایداری و پایداری نظام جمهوری اسلامی ایران بود.یكی دیگر از كارهای عبا س عباس علی امیری تخریب پل های دشمن بود كه با مهارت خاص این كاررا كار را انجام می داد كه دشمن را بارها به یا س نشاند. با همه ی این روحیه ی شجاع و ازخود گذشتگی، كاری به سیاست نداشت. كا ر كار او و فكر او تعلیم نمازو مسا ئل دینی برای سربازان بود واز كار هرگز خسته نمی شد و عشق وی در خدمت به اسلام و انقلاب خلاصه می شد.به این خاطر حضور درجبهه را بر هركار دیگر ترجیح می داد.این سربا ز سرباز رشید و دلاوراسلام دلاور اسلام درتاریخ 1365/05/03 به عشق دیرینه اش یعنی شهادت دراه اسلام و انقلاب بود، رسید و این افتخاررا در كارنامه اش ثبت كرد.