درمنطقه که بودیم من و آقای سجودی و عده ای از دوستان به عنوان امدادگر و پرستار انجام وظیفه می کردیم. قبل از شروع یکی از عملیاتها به ما گفتند شما در اورژانس بمانید تا به وضع مجروحانی که می آورند رسیدگی کنید و اگر نیاز بود آنها را به عقب منتقل کنید . آقای سجودی قبول نکرد و گفت : دوست دارم به عنوان یک امدادگر همراه نیروها باشم و امشب در عملیات شرکت کنم . اتفاقاً من هم توفیق پیدا کردم تا با ایشان دراین عملیات شرکت کنم و این بیانگر شجاعت و عشق به شهادت ایشان بود .
ـ روزی یکی از دوستان آقای سجودی بعد از شهادت ایشان برای عرض تسلیت به منزلمان آمد و خاطره ای از شهید سجودی را اینگونه برایم نقل کرد: در منطقه محلی بود که آمبولانس نمی توانست به آنجا برود و متأسفانه تعداد زیادی مجروح در آنجا بود. خدا رحمت کند شهید سجودی تنها کسی بود که به آنجا که در تیررس دشمن قرار داشت می رفت و تک تک بچه ها را کول می کرد و به عقب می آورد. 00000000000000000000000000000000زمانیکه در عقد آقای سجودی بودم در خواب دیدم که: شهدایی را از منطقه آورده بودند و تابوتی را به من نشان دادند و گفتند متعلق به آقای سجودی می باشد وقتی تابوت را باز کردم فقط یک شاخه گل سرخ در تابوت بود. صبح که از خواب بیدار شدم حالت عجیبی داشتم و شهادت ایشان برایم مسجل شده بود و با خودم گفتم: احتمالاً ایشان از شهدایی باشند که جنازه شان مفقود می شود. 0000000000000000000000000000000
منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11364