بلتا یکی از عوارض حساس غرب [[کرخه ]] است که در شمال غربی دهکده بلتا و در جنوب ارتفاعات شاوریه و دهلیز و در شمال جاده [[اندیشمک ]] ـ [[دهلران ]] قرار دارد. به علت موقعیت حساس این تپه، دشمن در اسفند 1359 در راستای تأمین خطوط پدافندی خود در برابر شبیخونهای رزمندگان آن را اشغال نمود.
دشمن برای بازپسگیری تپه بلتا در تاریخ 27/5/1360 از سه محور حمله کرد که پس از چند ساعت مقاومت، حمله دشمن خنثی شد. این منطقه تا قبل از [[عملیات فتحالمبین ]] در اختیار [[لشکر 21 حمزه ]] ارتش و [[تیپ 7 ولیعصر ]] سپاه دزفول قرار داشت اما به درخواست [[تیپ 27 محمد رسول الله (ص) ]] برای شناسایی منطقه عملیاتی فتحالمبین، کمپ بلتا که شامل چهار سنگر اجتماعی بود در آن منطقه تشکیل شد و واحدهای شناسایی این تیپ زیر نظر [[شهید محمود شهبازی ]] و با مسئولیت حسین همدانی بر فراز بلتا استقرار یافتند؛ چرا که موقعیت طبیعی این منطقه به گونهای بود که با بهرهگیری از شیارها و دامنه تپه ماهورها امکان نفوذ به عمق نیروهای سپاه چهارم عراق وجود داشت.
رزمندگان تخریبچی تیپ 27 محمد رسول الله (ص) در شناساییهای قبل از عملیات فتحالمبین برای اولین بار در این منطقه با مینهای والمری دشمن برخورد و نحوه خنثی سازی آن را تجربه کردند. در بلتا دو تپه حساس و مشرف به شیارهای عبوری رزمندگان وجود داشت که به واسطه استقرار واحدهای زرهی دشمن به استعداد یک گروهان شامل بیست و پنج دستگاه [[تانک ]] در یکی از تپهها، به تپه تانک و به دلیل استقرار یک گردان از نیروهای پیاده دشمن در تپه دیگر، به تپه پیاده معروف شد. سر انجام رزمندگان قرارگاه نصر در مرحله نخست عملیات فتحالمبین بلتا را برای همیشه آزاد کردند.<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 222</ref>
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 222
از مجموع نه گردان تیپ ۲۷، شش گردان یعنی بلال، عمّار، مالک، حبیب، حمزه و سلمان در محور بلتا استقرار یافتند و سه گردان دیگر یعنی مسلم، ابوذر و انصار در محور شاوریه مستقر شدند.
http://www.hawzah.net/fa/news/newsview/87631
پل نادری 42
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:1 (1).jpg
Image:1 (2).jpg
Image:1 (3).jpg
Image:1 (4).jpg
Image:1 (5).jpg
Image:1 (6).jpg
Image:1 (7).jpg
Image:1 (8).jpg
Image:1 (9).jpg
Image:1 (10).jpg
</gallery>
==پانویس==
<references/>