شهید محمد درویش: تفاوت بین نسخهها
Barkhordari (بحث | مشارکتها) |
Jafari9809 (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۴: | سطر ۴: | ||
نام مادر امینه | نام مادر امینه | ||
محل شهادت شمال غرب برکین | محل شهادت شمال غرب برکین | ||
| − | محل تولد بوئین زهرا - نصرت آباد تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۳/۱۸ | + | محل تولد بوئین زهرا - نصرت آباد تاریخ تولد [[۱۳۴۴/۰۳/۱۸]] |
| − | محل شهادت شمال غرب برکین تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۷/۱۴ | + | محل شهادت شمال غرب برکین تاریخ شهادت [[۱۳۶۴/۰۷/۱۴]] |
استان محل شهادت - شهر محل شهادت - | استان محل شهادت - شهر محل شهادت - | ||
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی | وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی | ||
| سطر ۱۴: | سطر ۱۴: | ||
==زندگی نامه== | ==زندگی نامه== | ||
| − | درویش، محمد: هجدهم خرداد ۱۳۴۴، در روستای نصرتآباد از توابع شهر بوئینزهرا به دنیا آمد. پدرش غلامحسین و مادرش امینه نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. چهاردهم مهر ۱۳۶۴، در برکین توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. | + | درویش، محمد: هجدهم خرداد ۱۳۴۴، در روستای نصرتآباد از توابع شهر بوئینزهرا به دنیا آمد. پدرش غلامحسین و مادرش امینه نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز [[ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت. چهاردهم مهر ۱۳۶۴، در برکین توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت [[ترکش]] |
| + | به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. | ||
==وصیت نامه== | ==وصیت نامه== | ||
| − | + | [[شهید محمد درویش]]: لازم می دانم چند خطی را از باب وصیت و شاید بهتر بگویم درد دل، جهت ملاحظه خانواده عزیزم به جوهر قلم، سیاه کنم؛ چرا که شاعر گفته است: «غرض نقشی است کز ما جای ماند/ که هستی را نمی بینم بقایی». پیش از هر چیز گرم ترین سلام ها و درودهایم را نثار مادر زجر کشیده و غم پرورم می نمایم؛ مادری که برای ما، هم جای پدر را پر کرده است و هم جای مادر را و هیچ گاه اجازه نداده تا در نبود پدر -خدا بیامرزمان- کوچک ترین گرد غم و اندوه یتیمی بر چهره ما بنشیند. مادر جان! دستان تو را می بوسم و ملتمسانه از تو می خواهم مرا حلال کنی و سر نماز برایم دعا کنی. سپس حضور تک تک برادران بزرگوار و خواهر ارجمندم ادای احترام کرده و از آن ها ملتمسانه طلب حلالیت می کنم و یک خواهش کوچک از حضور ارجمندشان دارم و آن این که: همیشه قدر یکدیگر را بدانند و از احوال همدیگر باخبر باشند و از حال مادرمان یک لحظه غافل نمانند و نگذارند تعلقات مادی و زندگی، رابطه گرم خانوادگی را -خدای ناکرده- بر هم بزند. در نهایت از کلیه کسانی که این برگه را می خوانند تقاضا دارم در حفظ و نگهداری نظام شکوهمند انقلاب اسلامی -که حاصل خون هزاران شهید بزرگوار بوده است- نهایت کوشش و تلاش خود را بکنند و در خط رهبری و ولایت فقیه، استوار و نستوه از کیان مقدس جمهوری اسلامی ایران دفاع کنند و به دشمنان اسلام و ایران اجازه تعدّی و تجاوز به حریم اعتقادات و قلمرو ایران عزیزمان را ندهند و همیشه حامی اسلام باشند که تنها راه رستگاری انسان ها فقط در عمل به فرایض مقدس اسلام و [[قرآن]] مجید نهفته است.۱ (۱۲۹۳۷۸۷) محمد درویشی؛ اشنویه شهریور ماه ۱۳۶۴<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1538 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref> | |
| − | + | ==نگارخانه تصاویر== | |
| − | http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1538 | + | <gallery> |
| + | |||
| + | Image:شهیدمحمد درویش.jpg | ||
| + | Image:شهیدمحمد درویش1.jpg | ||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| + | |||
| + | |||
==رده== | ==رده== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۰۹
بسمه تعالی نام محمد درویش نام پدر غلامحسین نام مادر امینه محل شهادت شمال غرب برکین محل تولد بوئین زهرا - نصرت آباد تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۳/۱۸ محل شهادت شمال غرب برکین تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۷/۱۴ استان محل شهادت - شهر محل شهادت - وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی تحصیلات چهارم ابتدائی رشته - عملیات سال تفحص محل کار بنیاد تحت پوشش مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - نصرت آباد
زندگی نامه
درویش، محمد: هجدهم خرداد ۱۳۴۴، در روستای نصرتآباد از توابع شهر بوئینزهرا به دنیا آمد. پدرش غلامحسین و مادرش امینه نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. چهاردهم مهر ۱۳۶۴، در برکین توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش
به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه
شهید محمد درویش: لازم می دانم چند خطی را از باب وصیت و شاید بهتر بگویم درد دل، جهت ملاحظه خانواده عزیزم به جوهر قلم، سیاه کنم؛ چرا که شاعر گفته است: «غرض نقشی است کز ما جای ماند/ که هستی را نمی بینم بقایی». پیش از هر چیز گرم ترین سلام ها و درودهایم را نثار مادر زجر کشیده و غم پرورم می نمایم؛ مادری که برای ما، هم جای پدر را پر کرده است و هم جای مادر را و هیچ گاه اجازه نداده تا در نبود پدر -خدا بیامرزمان- کوچک ترین گرد غم و اندوه یتیمی بر چهره ما بنشیند. مادر جان! دستان تو را می بوسم و ملتمسانه از تو می خواهم مرا حلال کنی و سر نماز برایم دعا کنی. سپس حضور تک تک برادران بزرگوار و خواهر ارجمندم ادای احترام کرده و از آن ها ملتمسانه طلب حلالیت می کنم و یک خواهش کوچک از حضور ارجمندشان دارم و آن این که: همیشه قدر یکدیگر را بدانند و از احوال همدیگر باخبر باشند و از حال مادرمان یک لحظه غافل نمانند و نگذارند تعلقات مادی و زندگی، رابطه گرم خانوادگی را -خدای ناکرده- بر هم بزند. در نهایت از کلیه کسانی که این برگه را می خوانند تقاضا دارم در حفظ و نگهداری نظام شکوهمند انقلاب اسلامی -که حاصل خون هزاران شهید بزرگوار بوده است- نهایت کوشش و تلاش خود را بکنند و در خط رهبری و ولایت فقیه، استوار و نستوه از کیان مقدس جمهوری اسلامی ایران دفاع کنند و به دشمنان اسلام و ایران اجازه تعدّی و تجاوز به حریم اعتقادات و قلمرو ایران عزیزمان را ندهند و همیشه حامی اسلام باشند که تنها راه رستگاری انسان ها فقط در عمل به فرایض مقدس اسلام و قرآن مجید نهفته است.۱ (۱۲۹۳۷۸۷) محمد درویشی؛ اشنویه شهریور ماه ۱۳۶۴[۱]
نگارخانه تصاویر
پانویس
