ویرایش‌ها

آخرین بار که به مرخصی آمده بود، با هم به گلزار شهدا رفتیم. همان‌طور که بین قبرها راه می‌رفتیم و فاتحه می‌خواندیم کارگری را دیدیم که مشغول کندن یک قبر بود. قربان‌علی رو به من کرد و گفت: ‹‹این قبر من است، مرا اینجا دفن می‌‌کنند.›› من که ناراحت شده بودم، گفتم: ‹‹این چه حرفی است که تو می‌زنی؟›› خندید و گفت: این جا را نشانی بگذار. مرا داخل همین قبر خواهند گذاشت. گریه‌ام را که دید، گفت: ‹‹من که هنوز شهید نشده‌ام، ولی قول بده که اگر شهید شدم، برایم گریه نکنی.›› وقتی شهید شد او را در همان قبر دفن کردیم.منبع: سایت یاران رضا <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11437سایت یاران رضا]</ref>  ==پانویس== <references />