*وصیت نامه دوم
چند سخن با اهل خانواده خودم، پدر و مادر و همسر و فرزندانم و برادرانم و خواهرانم و دوستان و آنانی که مرا تشییع میکنند. از نبودن بنده که در جمع شما نیستم ناراحت نباشید و برای این بنده حقیر خدا از خداوند طلب آمرزش کنید؛ زیرا خودآگاهانه پا به میدان نهادهام و برای من گریه نکنید، خوشحال باشید و بر خود ببالید زیرا برای شما افتخاری هستم که در تاریخ اسلام ثبت خواهد شد.
بنده را بالباس خود دفنم کنید تا در روز قیامت با همان لباس خود با بدنی پارهپاره در برابر سالار شهیدان حسین (ع) حاضر شوم و بگویم حسین جان اگر در کربلای خونین تو نبودیم، امروز به یاد کربلای تو و برای یاری دین تو اینگونه پارهپاره شدهام. ضمناً مرا در کنار برادران عزیزم که در بیجار سر بر تربت پاک نهادهاند دفنم کنید.منبع سایت ویکی شاهد <ref>[http://wikishahed.ir/%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81_%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86سایت ویکی شاهد]</ref> ==پانویس==<references/>