ویرایش‌ها

بسمه تعالی{{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = محمد تقی قربانینام پدر محمد علی|تصویر = q34.jpgنام مادر منورخانم|توضیح تصویر = محل شهادت فاو|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانیمحل |شهرت = |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]|تولد = قزوین - ، روستای سنجانک تاریخ تولد ۱۳۴۱[[زادروزهای|1341/۰۲02/۰۷07]] محل |شهادت فاو تاریخ شهادت ۱۳۶۴ = عراق، بصره،فاو[[الگو:شهدای 25بهمن|1364/۱۱11/۲۵25]] |وفات = |مرگ = استان |محل شهادت بصره شهر = [[عراق]] |محل شهادت فاودفن = گلزار شهداى قزوین،روستای سنجانکوضعیت تاهل متاهل |مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه نظامی = تعداد پسر ۲ تعداد دختر ۰|سمت‌ها = بسیجی|جنگ‌‌ها = |نشان‌های لیاقت = |عملیات‌ =|فعالیت‌ها = |تحصیلات = درحد خواندن ونوشتن رشته -و نوشتنعملیات سال تفحص |تخصص‌ها = محل کار بنیاد تحت پوشش |شغل = کارگرمزار شهید قزوین - قزوین – سنجانک|خانواده = }}

قربانی، محمدتقی: هفتم اردیبهشت ۱۳۴۱، [[۱۳۴۱]]، در روستای سنجانک از توابع شهر [[قزوین ]] به دنیا آمد. پدرش محمدعلی، کشاورز بود و مادرش منورخانم نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. کارگر بود. سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. از سوی [[بسیج ]] در [[جبهه ]] حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، [[۱۳۶۴]]، در [[فاو عراق ]] بر اثر اصابت [[ترکش ]] به سر، [[شهید ]] شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید، محمدتقى قربانى[[شهید محمدتقی قربانی]]: به [[جبهه ]] آمدم تا به نداى «هل «[[هل من ناصرٍ ینصرنى؟» ینصرنى]]؟» [[امام حسین(ع) ]] لبیک گفته باشم؛ مگر نه اینکه یکى از اصول مکتب ما [[جهاد ]] است؟! پس چرا خیلى ‏ها از آن شانه خالى مى‏ کنند؟ اینان هم آن هایى هستند که امام حسین(ع) را تنها گذاشتند!! حسین جان! اگر کوفیان تو را تنها گذاشتند؛ ولى ما جوانان هرگز فرزندت را تنها نخواهیم گذاشت و هم چون على اصغر و على اکبر به شهادت مى ‏رسیم و هم چون زینب(س) راهت را ادامه مى‏ دهیم. خواهران و برادران! مبادا دین خدا و یاور او امام خمینى را تنها بگذارید؛ روحانیت مبارز در خط امام، از جمله حضرت حجت الاسلام باریک بین را یارى کنید؛ [[رزمندگان ]] را رها نسازید؛ [[پایگاه ]] هاى [[بسیج ]] و [[سپاه ]] و مساجد را مستحکم کنید. خانواده ی عزیزم! اگر شهید و شمع راه آیندگان شدم، مرا در گلزار شهداى قزوین دفن کنید؛ برایم گریه نکنید که دشمن شاد مى‏ شود؛ براى حسین(ع) گریه کنید و در کارها، خدا را در نظر داشته باشید. به تمام خواهران و برادران این پیام را دارم که: در کلیه ی راهپیمایى‏ [[راهپیمایى]]‏ ها -که از سوى مسؤولین برگزار مى‏ شود- شرکت کنید و صبر را پیشه ی خود سازید که خداوند با صابران است. من به کسى بدهکار و از کسى طلبکار نیستم. اگر [[شهید ]] شدم، از برادرانم مى ‏خواهم فرزندانم را بزرگ کنند تا مانند من [[رزمنده ]] باشند. همگى شما را به خدا مى ‏سپارم و اگر احیاناً به کسى بدى کردم، مرا ببخشد؛ زیرا خداوند انسان هاى بخشایشگر را دوست دارد.۱ (۱۵۹۰۴۱۸) محمد تقى قربانى.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1349 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>