ویرایشها
در دوره محاصره [[آبادان ]] مهمترین ضعف جبهه خودی قطع همهی راههای زمینی به جزیره آبادان بود. پس از چندی با تلاش گردان مهندسی لشکر 77 خراسان و جهاد سازندگی آبادان، فارس، [[فارس]]، آذربایجان، [[اصفهان ]] و [[تهران ]] به سرپرستی سید محمد شهشهانی و با بهرهگیری از امکانات موجود در جزیره آبادان، جادهای شنی به طول 18 کیلومتر به نام [[جاده وحدت ]] ـ که بعدها با [[شهادت ]] ایشان به جاده شهید شهشهانی معروف شد ـ احداث گردید، تا امکان تردد زمینی به آبادان میسر شود.
با احداث این جاده رزمندگان توانستند ضمن تردد به منطقه [[ماهشهر ]] و اهواز، [[اهواز]]، نیازهای عملیاتی خود را فراهم کنند؛ کاری که قبل از آن با مشکلات بسیار از بندر ماهشهر و از راه [[خور موسی ]] و [[بهمنشیر ]] تا اسکله چوئبده انجام میگرفت. این جاده از کیلومتر 16 جاده آبادان ـ ماهشهر و از میان مردابها و باتلاقهای شرق بهمنشیر آغاز و با عبور از مقابل آخرین نقطه اشغالی و به فاصله چند کیلومتری از آن، در محل روستای ابوشانک به جزیره آبادان میرسید.
لزوم برقراری امنیت تردد در این جاده ـ که بر اثر برخی اقدامات [[عراق ]] ناامن شده بود ـ سبب شد تا علاوه بر احداث خاکریز در کنار آن، یک خط پدافندی نیز به دور آخرین نقطه اشغالی به وجود آید و به این ترتیب امنیت مناسبی در تردد از روی [[جاده وحدت ]] ایجاد شود. در محل عبور [[جاده وحدت ]] از رودخانه بهمنشیر نیز به همت [[شهید مصطفی هزاردستان، هزاردستان]]، پل دوبهای به طول 250 متر پیشبینی شده بود.
احداث این جاده سبب شد تا طراحان نظامی [[عملیات ثامن الائمه (ع) ]] بتوانند قدرت جابهجایی نیروها را از شمال به جنوب افزایش دهند و در نتیجه احداث این جاده نقش مهمی در شکست حصر آبادان ایفا نمود.1<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 98</ref>
==مسافت جاده وحدت تانام یادمان !! مسافت از یادمان(km)==
[[بیمارستان صحرایی امام علی علیه السلام7السلام]]7
آبادان15
