ویرایش‌ها

[[شهید یزدان یوسفی‌ پور‌کرویی یوسفی پورکروئی]] ، دوازدهم مرداد ۱۳۴۷ ، در شهر [[قزوین ]] به دنیا آمد. پدرش یوسف، راننده تاکسی بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان [[پاسدار ]] در [[جبهه ]] حضور یافت . بیست و دوم فروردین ۱۳۶۶ ، در [[آبادان ]] به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۴ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

شهید، [[شهید یزدان یوسفى پورگروئىیوسفی پورکروئی]]: همگى مى دانید که من عاشق [[جبهه ]] بودم؛ پس اى پدر و مادر خوبم! اگر خدا این سعادت بزرگ را به پسر شما داد، صبر و گریه کنید؛ اما نه آن چنان که دشمن شاد شود! من جاى دورى نرفتم و همیشه نزد شما هستم و شما را دوست دارم؛ پس همانند [[زینب (س) ]] که در نبود [[حسین (ع) ]] صبر کرد، شما هم صبور باشید . از همگان مى خواهم امام را تنها نگذارید؛ مبادا راحت طلب باشید؛ دنیا چند روزى بیش نیست و همه -خواه ناخواه- اینجا را ترک خواهیم کرد؛ پس کارى نکنید که روز قیامت نزد شهدا شرمنده باشید و مبادا نامه ی عمل تان را به دست چپ تان بدهند! من چند روزى نزد شما بودم و مى روم و شما هم مى روید؛ ولى به چه صورت؟ واى بر شما اگر غفلت کنید ! من مى روم و در خانه ی قبر تنها هستم و شما هم همین طور! اگر غفلت کنید و فرزند [[حسین بن علی (ع) ]] را تنها بگذارید، چه کسى از شما حمایت و دست من و شما را خواهد گرفت؟ حال بیایید این چند روز را -که در دنیاى خاکى هستیم - با سعادت زندگی کنیم و با سعادت بمیریم . چند نصیحت به عنوان برادر کوچک تر به همرزمانم دارم؛ برادران! سعى کنید اُخوت و برادرى در بین شما بیشتر شود و در صحنه ی نبرد به نام محبوب دست روى ماشه بگذارید . ما باید از مولایمان رسم جنگ کردن را بیاموزیم و مردانه بجنگیم و پیروز شویم؛ چنان که تاکنون نبرد نمودیم !... هم چون مولایمان در جنگ باشیم . اى پدر، مادر، خواهر و برادرم! من مى روم تا هر چه سنگ، خار و خاشاک سر راه است، بردارم تا پاى شما عزیزان صدمه نبیند؛ پس صبر کنید و استوار باشید ... باز هم با هم باشید . ( ۱۸۳۷۰۶۳) یزدان یوسفى پورگروئى ۱۵/۱۲/۶۵<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2315 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>