ویرایش‌ها

منوچهر به سال 1343 در خانواده ای متدین و پارسا در روستای ازیران زاده شد . مثل همه بچه ها در سن هفت سالگی قدم در مدرسه گذاشت . از اتمام کلاس 7 در کار کشاورزی به پدر کمک می کند .

او خیلی مهربان و با معرفت بود وبه مناسبتهای مختلف به اقوام خود هدیه می داد . احترام خاصی به پدر مادرش می گذاشت و در نزد مردم یک شخصیت جا افتاده ای بود . مردم از دست و دلبازی و قلب مهربان او همیشه تعریف می کردند .

از همان اوایل انقلاب روحیه جهادگری در او نمایان بود و چون با بسیج ارتباط داشت با آغاز جنگ احساس تکلیف کرد و در سومین اعزام خود به فیض عظمای شهادت نائل آمدند .

دو سال بعد از شهادتش خواب دیدم که زنده است و در حال راه رفتن به او گفتم : مگر شما شهید نشده بودی ؟ او گفت : که من زنده ام و در میان شما هستم .

ایشان بسیار بخشنده بود در آن زمان که به جبهه اعزام شد ، گوسفندهایش را که با زحمت بزرگ کرده بود را وقف مسجد شهدای پیله وران کرد و من که برادر بزرگ او بودم وظیفه خود دانستم و به وصیت او عمل کردم . بعد از مدرسه در امر کشاورزی به ما کمک می کرد او دامداری هم می کرد و بعد به جبهه رفت .

قبل از عملیات محرم آنها درون اردوگاه ائمه چادر زده بودند و برای عملیات آماده می شدند ، درآن حال بچه ها مشغول آماده شدن برای نماز عصر بودند که یک مرتبه هواپیماهای عراقی سر رسیدند و آن منطقه را بمباران کردند ،که منوچهر با اصابت ترکش بمب هواپیما به قلب مبارکش به فیض شهادت نائل آمد .

او فردی مومن ، پارسا و شجاع بود . به مطالعه کتابهای مذهبی علاقه فراوان داشت . به اهل بیت ارادت وعشق فراوان داشت . وی فردی نو ع دوست بود و در رفع مشکلات دیگران می کوشید . طبع بالا داشت و با کرامت نفس بود و هرگز زیر بار زور نمی رفت . تقوا و تواضعش همه را شیفته خود کرده بود . از دنیا وارسته و به حق وابسته بود به زخارف دنیایی اعتنایی نداشت . شهادت در نزد او شیرین تر از عسل بود .

فرازی از وصیت نامه شهید

والسلام

منوچهر ملایی