در گذز ایام، عبداله وذکیه زوج خوشبختی بودند که در آرامش به سر می بردند عبداله به کارباغداری می پرداخت ودر برخی اوقات نیز که کار باغداری تمام می شد در مغازه کار می کرد.
عبداله وذکیه که اولین اولین فرزندشان که در مراغه بدنیا آمده بودند منتظر دومین فرزندشان نیز بودند که پس از ماهها انتظار در روز بیست ودوم آبان ماه سال هزاروسیصدو سی وسه، نوزاد خوش قدمشان بدنیا آمد. به یمن وبرکت تولد نوزاد خوش قدم به شکرگذاری پرداختند واو را عباس نامیدند عباس در گذر لحظه ها بزرگتر می شد وروح وروان پاکومعصومی پیدا می کرد تا اینکه به 7 سالگی رسید پا در مدرسه گذاشت تا در عرصه علم به فعالیت بپردازد.
روزهای علم ویادگیری سپری می شد تا اینکه در مقطع دوم راهنمائیها با ورود در ارتش موقتاً ترک تحصیل و شروع به فعالیت در ارتش کرد.
عباس پسر با وقار ومنظمی بود که بیشتر اوقاتش را در نماز وعبادت به سر می برد وگهگاهی نیز به سیم کشی می پرداخت.
ش.ش: 737
محلصدورشناسنامه: مراغه
تاریخ شهادت: 1359/03/25
نوع حادثه: توسط اشرار و قاچاقچیان
شرح حادثه: درگیرىبااشرار-درگیرىمسلحانه
و درآخر میخواهم این را بگویم كه اگر توفیق شهادت و عنایت خداوند شامل حالم شد وصیت این است كه این وصیت نامه را بخوانید كه شاید به مطالب هر چند نا قابل توجه اى داشته باشند و نیز اصلا"برایم ناراحت و گریه و زارى نكنید كه زینب ها تحمل 72 نفر شهید را كرد ومثل خانواده معظم شهداء باشید كه در مقابل دشمن داخلى درسى عبرت انگیز به آنان میدهند (صبر و حرفها و سختیهایى كه میگویند)دیگر طول كلام نمیدهیم و عرایض ناقابلم را به اتمام میرسانم .
به امید پیروزى نهاائى جنگ و نابودى صدام و رژیم بعث عراق
به امید ظهور هر چه سریعتر امام عصر مهدى منتظر (ع )<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25124 سایت شهدای ارتش]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery>
Image:1701147KAKA015-001.jpg
Image:1701147KAKA003-001.jpg
Image:1701147KAKA006-001.jpg
Image:1701147KAKA002-001.jpg
</gallery>==پانویس==منبعسایت شهدای ارتشhttp://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails<references /25124>