شهید غلام حسین خدنگی آغمیونی: تفاوت بین نسخهها
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۲: | سطر ۱۲: | ||
من ز او عمرى ستانم جاودان او ز من دلقى رباید رنگ رنگ | من ز او عمرى ستانم جاودان او ز من دلقى رباید رنگ رنگ | ||
اى خداى من! خودت مىدانى كه من در تمام عمرم بیاد تو بودهام، و همیشه سعى كردهام كه از تو غافل نشوم. درست است كه حرف زدهام، و عمل نكردهام. ولى خدایا! چه مىشود كرد، مگر توانائى بیش از این داشتهام و نكردهام؟ خودت مىدانى كه خود را ذلیلترین انسانها مىدانم. خدایا! سپاس ترا، كه به من فهماندى، كه هیچ هستم و از هیچ بوجود آمده، در هیچ هستم، اى خداى كعبه تو را قسم مىدهم. به آن على (ع) كه یك ضربه شمشیرش از عبادت هر دو جهان برتر است. | اى خداى من! خودت مىدانى كه من در تمام عمرم بیاد تو بودهام، و همیشه سعى كردهام كه از تو غافل نشوم. درست است كه حرف زدهام، و عمل نكردهام. ولى خدایا! چه مىشود كرد، مگر توانائى بیش از این داشتهام و نكردهام؟ خودت مىدانى كه خود را ذلیلترین انسانها مىدانم. خدایا! سپاس ترا، كه به من فهماندى، كه هیچ هستم و از هیچ بوجود آمده، در هیچ هستم، اى خداى كعبه تو را قسم مىدهم. به آن على (ع) كه یك ضربه شمشیرش از عبادت هر دو جهان برتر است. | ||
| − | همان على كه عدالت را در مورد برادرش عقیل از دست نمىدهد. بیش از این ناامیدم مگذار، بیش از این تنهایم مگذار، خدایا! به بزرگى خودت، در وادى سستى و نیستى تنها رهایم مكن. كه من بى تو احساس مرگى بسیار خطرناك خواهم | + | همان على كه عدالت را در مورد برادرش عقیل از دست نمىدهد. بیش از این ناامیدم مگذار، بیش از این تنهایم مگذار، خدایا! به بزرگى خودت، در وادى سستى و نیستى تنها رهایم مكن. كه من بى تو احساس مرگى بسیار خطرناك خواهم كرد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/40139 سایت شهدای ارتش]</ref> |
==نگارخانه تصاویر== | ==نگارخانه تصاویر== | ||
<gallery> | <gallery> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۰۸
شهید غلام حسین خدنگی آغمیونی تاریخ تولد :1346/04/02 تاریخ شهادت : 1366/05/29 محل شهادت : مریوان محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - سراب – سراب
زندگی نامه
برادر شهید غلامحسین خدنگی در تاریخ 1346 در یک خانواده مذهبی و متدین به دنیا آمد و در دوران کودکی و نوجوانی بیشتر با قرآن و احکام اسلامی مأنوس بود. در دورة جوانی بیشتر به افراد سالخورده و پیران محل کمک می کرد و برای آنان نفت و گاز تهیه می کرد و می برد دم در خانه هایشان و تحول آنها می داد. پس از اتمام تحصیلات به خدمت مقدس سربازی می رود. در مریوان هنگام بمباران هوایی در سال 1366 به لقاء الله می رسد و به خیل شهدا نائل می شود.
وصیت نامه
مرگ اگر مرد است گو نزد من آى تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ من ز او عمرى ستانم جاودان او ز من دلقى رباید رنگ رنگ اى خداى من! خودت مىدانى كه من در تمام عمرم بیاد تو بودهام، و همیشه سعى كردهام كه از تو غافل نشوم. درست است كه حرف زدهام، و عمل نكردهام. ولى خدایا! چه مىشود كرد، مگر توانائى بیش از این داشتهام و نكردهام؟ خودت مىدانى كه خود را ذلیلترین انسانها مىدانم. خدایا! سپاس ترا، كه به من فهماندى، كه هیچ هستم و از هیچ بوجود آمده، در هیچ هستم، اى خداى كعبه تو را قسم مىدهم. به آن على (ع) كه یك ضربه شمشیرش از عبادت هر دو جهان برتر است. همان على كه عدالت را در مورد برادرش عقیل از دست نمىدهد. بیش از این ناامیدم مگذار، بیش از این تنهایم مگذار، خدایا! به بزرگى خودت، در وادى سستى و نیستى تنها رهایم مكن. كه من بى تو احساس مرگى بسیار خطرناك خواهم كرد.[۱]
