ویرایش‌ها

==زندگینامه :==جلیلوند شیرخانی‌تبار، علی: سیزدهم شهریور ۱۳۴۷، [[۱۳۴۷]]، در شهر [[قزوین ]] به دنیا آمد. پدرش حجت‌الله، کارشناس بخش تعاونی بود و مادرش لعیا نام داشت. دانش‌آموز دوم راهنمایی بود. از سوی [[بسیج ]] در [[جبهه ]] حضور یافت. هشتم مرداد ۱۳۶۲، [[۱۳۶۲]]، در [[جفیر ]] بر اثر اصابت [[ترکش ]] به سر و پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.==وصیتنامه :==شهید، [[علی جلیلوند شیرخانی جلیل وند شیر خانی تبار]]: این بار سخن از شهید به خون خفته ای است که زندگی اش را با مُرکب خون بر صفحه ی [[کربلای ایران، ایران]] ، از غرب تا جنوب به رشته ی تحریر در آورده و اوراق خونین زندگی اش در گلزار [[شهیدان ]] قزوین، کتابی شد همچون صدها کتاب زرین که یک به یک حماسه آفریدند و سرانجام خود حماسه گشتند و من به عنوان یک فرد مسلمان و به حکم وظیفه ی شرعی و الهی که داشتم قدم در این راه نهادم. خداوند بزرگ را شُکر می کنم که چنین سعادتی نصیب من کرد و چنین رهبری در مقابل من قرار داد و ذره ای از نور ایمان در وجود من روشن نمود، تا خود و خدای خود را بشناسم. اکنون که در میان شما نیستم و خداوند لیاقت شهادت را نصیب من کرده، این پیام و سفارشم را با صدای بلند به گوش [[منافقان ]] و دشمنان [[اسلام ]] می رسانم که از کوری دل خود، ما را ناآگاه می خوانند. به آنها بگویید که ما آگاهانه و بیدار و بدون هیچ جبر و زوری -که تنها بر شما وارد است- در این راه قدم نهادیم و خون خود ریختیم که ناچیز بود، که اگر هزار جان هم می داشتیم در راه خدا و الله اکبر و لا اله الا الله و اماممان -که پیشرو این راه است- نثار می کردیم. ...و تو ای خواهر و برادر مسلمان! بیدار باش و هوشیار که فریب این از خدا بی خبران و چهره‏ هاى هزار رنگ آنها را نخورید. آگاه باشید و نگذارید شک و تردید در دل و جانتان به وجود آید که همواره بیدارید. البته روی سخن من با افرادی است که در گوشه و کنار زمزمه های مأیوسانه سر می دهند و می گویند باید امام زمان (عج) بیاید و کارها را دُرست کند. منتظران او باید بدانند که اول [[امام زمان (عج) ]] منتظر شماست تا شما را بشناسد. قلب خود را پاک کنید و در عقیده و ایمان خود استوار باشید و زمان را برای ظهورش آماده و مُهیا سازید تا -خدای ناکرده- با افکار نادرست در دست کافران و منافقان قرار نگیرید و دست از امام امت بر ندارید و بدانید زمان، زمان امتحان و آزمایش است. پدر و مادر عزیزم! اصلاً براى من ناراحت نباشید؛ چون جاى من پیش خدا، خیلى بهتر از دنیاى خاکى است. من با ایمان به خدا و توکل به او براى انجام وظیفه قدم در این راه (سبیل ‏اللّه) گذاشته ‏ام. من با قلبى آرام، براى رفتن به بهشتى که خداوند وعده داد، مشتاق ترم تا ماندن در این دنیاى پُر از حیله و نیرنگ. عزیزان! شما وظیفه دارید تحت رهبرى [[امام خمینى، خمینى]] ، اسلام را یارى کنید. ..و من از تمام دوستان و آشنایان می خواهم که -ان شاء الله- مرا ببخشند و برایم آمرزش بخواهند.۱ (۱۱۹۰۵۵۵) علی جلیلوند ۴/۹/۶۱منبع:سایت خط سرخ.<ref>[http://www.khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1086سایت خط سرخ]</ref>==پانویس== <references />