طلبة شهيد: سيدعلي طاهايي» «من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضي نحبه فمنهم من ينتظر وما بدلوا تبديلا» ( احزاب 23) به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و با سلام و درود به پيشگاه حضرت مهدي -عجل الله تعالي فرجه- و نايب بر حقش، امام خميني و با سلام و درود به خانواده هاي معظم شهدا، وصيت نامه ام را آغاز مي كنم. اول وصيتم به شما امت شهيد پرور، من كوچك تر از اين هستم كه به شما وصيت كنم. اي امت شهيد پرور! به شما توصيه مي كنم كه دست از امام بر نداريد كه اين كار مساوي با شكست اسلام است و ديگر اين كه جبهه را فراموش نكنيد؛ چون امام فرمودند: امروز جنگ در رأس همه مسائل است. اگر فرزندانتان خواستند به جبهه بروند مانع آنها نشويد و از شما مي خواهم كه مرا حلال كنيد و نيز به شما دوستانم توصيه مي كنم كه جبهه ها را خالي نگذاريد. اما وصيتم به پدر و مادرم: اي پدر ومادر مهربانم! از شما مي خواهم كه در شهادتم گريه نكنيد كه دشمنان شاد شوند و اگر مي خواهيد گريه كنيد، بر علي اكبر امام حسين-عليه السلام- گريه كنيد؛ چون عزيزتر از فرزندان امام حسين-عليه السلام- نيستم و عاجزانه از شما مي خواهم كه مرا حلال كنيد چون نتوانستم زحماتي را كه برايم كشيده ايد جبران كنم. از شما مي خواهم كه در شهادتم گريه نكنيد و ناراحت نباشيد بلكه خوشحال باشيد؛ چون خدا امانت را به شما داده بود، پس چه بهتر كه اين امانت را در راه او بدهيد و به شما توصيه مي كنم كه صبر را پيشه كنيد؛ چون خداوند در قرآن كريم مي فرمايد : «...انما يوفي الصابرون اجرهم بغير حساب. » (زمر 10) از پدر و مادرم مي خواهم كه تنها برادرم (مهدي) را رهرو راهم سازند؛ چون من بسيار به او علاقه دارم. از خواهرانم مي خواهم كه در شهادتم گريه نكنند و زينب وار مقاومت كنند و صبر را پيشه خود سازند. و محل دفنم در گلزار شهداي شاهزاده حسين، پهلوي قبر شهيد حسين مختصي باشد. بارالها! اي كاش هزاران جان مي داشتم و در راه تو مي دادم! والسلام. سيد علي طاهايي ـ 17 / 22 / 1364.<ref>[http://khayyen.ir/shahid/136 سایت خین]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery>
منبع سایت شهدای خینImage:136 (1).jpg
http:</gallery>==پانویس==<references /khayyen.ir/shahid/136>