امین الاسلام
==شیخ طبرسی==
شیـخ ابوعلی فضل بن الحسن بن الفضل طبرسـی، پرچمـدار علم و آیت هـدایت بود و از برجسـته ترین زعماي دین و پیشوایان مذهب شـیعه به شـمار می آید. تفسیر وي به نام مجمع البیان به تنهایی کافی است که دریاي فضل و تبحر علمی وي را بنماید، تفسیري که نور حقیقت می بارد و پرتو دانش و بینش وحی الهی می تابد، کتابی که هیچ کس ازآن بی نیاز نتواند بود. پس از آن تفسـیر مختصـرش به نام (( جامع الجوامع )) می آیـد. کتاب هاي دیگرش عبارتنـد از: اعلام الوري باعلام الهـدي، الوسـیط فی التفسـیر، الوجیز فی التفسـیر، الوافی فی التفسـیر، تاج الموالیـد، الآداب الـدینیه للخزینه المعینیه، غنیه العابد و منیه الزاهد، الکاف الشاف عن کتاب الکشاف، کنوز النجاح، عده السـفرو عمده الحضـر؛ معارج السؤل، اسـرار الائمه، مشکوه الانوار، رساله حقایق الامور، العمده فی اصول الدین، العمده فی الفرایض و النوافل ( به زبان فارسی ) ، الشواهد، الجواهر فی النحو، النور المبین .
کسانی که از وي حدیث روایت می کنند عبارتند از: پسرش رضی الدین، ابن شهر آشوب، شیخ منتخب الدین، قطب راوندي، شاذان بن جبرئیل، و شـیخ عبـداالله الـدوریستی و برخی دیگر. وي از شـیخ ابو علی پس شـیخ طوسـی، و شـیخ عبدالجبار مقري رازي فقیه بزرگ شیعه درري ، نقل حدیث می کند .
شرح حـالش در کتابهـاي معـالم العلمـاء، رجـال سـید مصـطفی، اللؤلؤ ? ، ریـاض العلما، امل الآمل، روضات الجنات، المقابیس تألیف شـیخ اسداالله کاظمی، مستدرك، الحصون المنیعه، و دیگر کتابها آمده است و همگی وي را ستوده و جلیل فراوان کرده انـد. مؤلفان روضات الجناتو ریاض العلماء گفته انـد که وي شـهید گشـته است. مؤلف کتاب اخیر می گویـد که نسـخه اي از مجمع البیان را به خط شـیخ قطب الـدین کیدري دیده که آن را نزد نصـیر الدین طوسـی خوانده است و بر پشت آن به خطش چنین نوشته بوده است:تألیف شیخ فاضل و امام سعید شهید ....
علاـمه ي نوري در (( مسـتدرك )) پس از اظهار این که وي شـهید گشـته، می افزایـد که در نوشـته ي دانشـمندان نیامـده که و چگونه به شـهادت رسـیده شاید مسـمومش کرده باشـند که شـهادتش شهرت نیافته است. بهر حال درگذشتش درسبزوار شب نهم ذیحجه 548 ه اتفاق افتاده است و جنازه اش را به مشـهد علی بن موسی الرضا ( علیه السلام ) برده در محل غسل حضرتش به خاك سپرده اند و مزارش اینک مشهور است .
نویسـنده ي (( ریاض العلماء )) براي درگذشت شـیخ طبرسـی داستانی آورده منسوب به ملا فتح االله کاشانی مفسر- متوفاي 988ه - اما چون مسلم نگشت که او چنین داستانی گفته باشد از نوشتنش چشم پوشیدیم .
(( طبرسـی )) منسوب به طبرسـتان است که براي نسبت به آن»طبري« هم می آورند. یاقوت حموي می گوید: نسبت به طبري ? می شود (( طبرانی )) که بر خلاف قیاس است، زیرا چنین می نمایـد که چون نسـبت طبري براي کسانی که از طبرسـتان بوده اند بکار رفته و زیـاد هم بکـار رفته است خواسـته انـد میـان نسـبت طبریه بـا آن فرقی بگذارنـد و از این رو منسوبـان به طبریه را طبرانی خوانده اند. و طبرسـتان سـرزمین پهناوري است با شـهرها و ده هاي بسـیار که از آن دانشمندانی بیشمار برخاسته اند. نمی دانم چه وقت آن خطه را مازنـدران نامیـده انـد، زیرا این نـام را در کتب قـدیمی نیـافتم، ولی شک نیست که این دو نام از آن یک سرزمین است . <ref>[[کتاب شهیدان راه فضیلت- علامه امینی]]</ref>
==پانویس==
<references />