ویرایش‌ها

شهر : بخش : شهرستان : نكا  شهر:کمیشان استان : مازندران جنسیت : مرد وضعیت تاهل : متاهل شغل : آبادی : یگان : لشگر 25 کربلا  نوع عضویت : سپاه - كادر  مذهب : شیعه  دین : اسلام‌‌ نام پدر : عباسمسئولیت عباس مسئولیت : فرمانده دسته رشته تحصیلی : ---------  تحصیلات : متوسطهتخصص : کد شهید : 91 رسته : پیاده  نام مادر : بتول براری موضوع شهادت : جبهه  عملیات : عملیات کربلای 5  محل شهادت : شلمچهتاریخ شلمچه تاریخ شهادت : 1365/10/19 

پس از درود و سلام بر مهدی موعود و نائب بر حقش، پیر جماران، خمینی كبیر و سلام بر سالار شهیدان، حسین­ بن­ علی (ع) و به روان پاك شهدای گلگون كفن صحرای كربلا تا كربلای ایران، این چند نكته به عنوان وصیت­نامه می­نویسم. امت حزب­الله حزب ­الله و مسلمان و شهیدپرور! خدا را شكر كنید كه امام عزیز را برای ما فرستاد تا توانست انقلابی عظیم در جهان به وجود آورد و در ایران رژیم 2500 ساله پهلوی خائن را نابود كند. پس قادر توانا! چگونه به خاطر این نعمت تو را شكر گوییم.

امت حزب­الله حزب ­الله و شهیدپرور! روحانیون عزیز را دوست بدارید؛ چون این­ها نور چمشان این سرزمین هستند و همان­طور كه امام عزیز ما گفته كشور بدون روحانیت مانند كشور بدون طبیب است. و ای مردم شهیدپرور نكا مخصوصاً اهالی روستای كمیشان! از اختلافات دوری كنید و به ریسمان خدا چنگ بزنید و از هم جدا نشوید و در نماز جمعه شركت كنید و صف­های خود را فشرده­تر كنید و این را بدانید كه شركت در نماز جمعه مشت محكمی است بر دهان مزدوران شرق و غرب می­باشدمی ­باشد. و ای خدای مهربان! دوست دارم سرباز امام زمان باشم و در راه تو جهاد نمایم و در راه تو كشته شوم چون خدای بزرگ انسان یك جان دارد چه بهتر كه در راه تو باشد تا جاویدان در راه تو باقی بماند. خدای بزرگ! دوست دارم به من آن قدرتی دهی كه تا آخرین قطره خون­ام با مزدوران شرق و غرب بجنگم و در آخر در این راه به خاكستر تبدیل شوم و خاكستر در جبهه­ها جبهه­ ها پراكنده شود تا شاید خدایا از این راه گناهانم را ببخشی چون خدایا بنده حقیر و گهنكار تو هستم و به راه تو جان خواهم داد. خدایا به فرمان تو از خانه و كاشانه و زن و فرزند خود گذشتم و به راه تو رسیدم و حركت كردم. چه راه پر نشیب و فرازی و نمی­دانم خدایا به مقصدم خواهم رسید یا نه. و ای خانواده­امخانواده­ ام! پس من این راه را طی خواهم كرد و اگر به این مقصد رسیدم و لایق این مقصد بودم.

1- مادرم! امام خمینی حسین زمان ماست و تو مانند آن شب­های تاریك كه من در گهواره بودم و مرا شیر می­دادی، می­ دادی، مانند آن شب­ها قلبت را متوجه خدا كن و او را دعا كن و بعد از شهادتم برایم گریه مكن چون امانتی بودم كه خداوند نزد تو سپرد و از تو این امانت را پس گرفت و مادرم شكر كن كه در امانت خود خیانت نكردی و لباس سیاه را از تن بركن چون دشمن از این لباس خوشحال خواهد شد.

3- مراسم عزاداری مرا سبك­تر برگزار كنید و از خرج­ها و مراسم­های مراسم­ های اضافی دوری كنید و پول این مراسم­ها را به جبهه­ها جبهه­ ها بدهید.

و در آخر خانواده­ام و ای دوستان و آشنایان تمام سختی­ها سختی­ ها و رنج­ها رنج­ ها و تمام غریبی­ها غریبی ­ها را كه در زندگی كشیدم، برای خدا بود. همان­طور كه مولای متقیان علی (ع) می­گوید تلخی دنیا، شیرینی آخرت و شیرینی دنیا، تلخی آخرت. پس صبر پیشه كنید و امام عزیز این پیر جماران را دعا كنید. شعار مرگ بر آمریكا را فراموش نكنید و مرا حلال كنید. حلال كنید. و برادرم، اكبر بخشنده این وصیت­نامه را برای همه بخوانید.

والسلام علیكم

25/1/63 منبع سایت جنگ و درنگ<ref>[http://jangoderang.ir/shohada/information/91سایت جنگ و درنگ]</ref>