بكشید ما را اسلام احیاء میشود. (امام خمینی)
پس از درود و سلام بر مهدی موعود و نائب بر حقش، پیر جماران، خمینی كبیر و سلام بر سالار شهیدان، حسینبنعلی حسین بن علی (ع) و به روان پاك شهدای گلگون كفن صحرای كربلا تا كربلای ایران، این چند نكته به عنوان وصیتنامه مینویسم.
امت حزب الله و مسلمان و شهیدپرور! خدا را شكر كنید كه امام عزیز را برای ما فرستاد تا توانست انقلابی عظیم در جهان به وجود آورد و در ایران رژیم 2500 ساله پهلوی خائن را نابود كند. پس قادر توانا! چگونه به خاطر این نعمت تو را شكر گوییم.
امت حزب الله و شهیدپرور! روحانیون عزیز را دوست بدارید؛ چون اینها نور چمشان این سرزمین هستند و همانطور كه امام عزیز ما گفته كشور بدون روحانیت مانند كشور بدون طبیب است. و ای مردم شهیدپرور نكا مخصوصاً اهالی روستای كمیشان! از اختلافات دوری كنید و به ریسمان خدا چنگ بزنید و از هم جدا نشوید و در نماز جمعه شركت كنید و صفهای خود را فشردهتر كنید و این را بدانید كه شركت در نماز جمعه مشت محكمی است بر دهان مزدوران شرق و غرب می باشد. و ای خدای مهربان! دوست دارم سرباز امام زمان باشم و در راه تو جهاد نمایم و در راه تو كشته شوم چون خدای بزرگ انسان یك جان دارد چه بهتر كه در راه تو باشد تا جاویدان در راه تو باقی بماند. خدای بزرگ! دوست دارم به من آن قدرتی دهی كه تا آخرین قطره خونام با مزدوران شرق و غرب بجنگم و در آخر در این راه به خاكستر تبدیل شوم و خاكستر در جبهه ها پراكنده شود تا شاید خدایا از این راه گناهانم را ببخشی چون خدایا بنده حقیر و گهنكار تو هستم و به راه تو جان خواهم داد. خدایا به فرمان تو از خانه و كاشانه و زن و فرزند خود گذشتم و به راه تو رسیدم و حركت كردم. چه راه پر نشیب و فرازی و نمیدانم خدایا به مقصدم خواهم رسید یا نه. و ای خانوادهامخانواده ام! پس من این راه را طی خواهم كرد و اگر به این مقصد رسیدم و لایق این مقصد بودم.
1- مادرم! امام خمینی حسین زمان ماست و تو مانند آن شبهای تاریك كه من در گهواره بودم و مرا شیر می دادی، مانند آن شبها قلبت را متوجه خدا كن و او را دعا كن و بعد از شهادتم برایم گریه مكن چون امانتی بودم كه خداوند نزد تو سپرد و از تو این امانت را پس گرفت و مادرم شكر كن كه در امانت خود خیانت نكردی و لباس سیاه را از تن بركن چون دشمن از این لباس خوشحال خواهد شد.