شهید تقی دده بیگی: تفاوت بین نسخهها
Kolahkaj9706 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۲۸: | سطر ۲۸: | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:شهید تقی دده بیگی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده:شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران ]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان قم ]] | ||
| + | [[رده: شهدای شهرستان دستجرد ]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۶
شهید تقی دده بیگی تاریخ تولد :1348/06/04 تاریخ شهادت : 1367/05/17 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
- زندگی نامه اول
شهيد تقي دده بيگي، به تاريخ 1348/06/04 در شهر دستجرد از توابع قم به دنيا آمد. پدرش با نام حسين علي ده بيگي، مردي زحمت كش و نجيب، و كارگر شركت واحد بود و حالا بازنشسته شده است و مادرش معصومه ترابيان، خانمي مومنه و خانه دار هستند. او فرزند اول خانواده، و از همان ابتداي كودكي تا زمان شهادت بسيار آرام، مظلوم و نجيب بود، به مادرش در كارها كمك مي كرد، خوش اخلاق، خوشرو و باغيرت بود، درس خود را تا مقطع سيكل ادامه داد. وي در دستجرد به دنيا آمده ولي در تهران بزرگ شد. شهيد دده بيگي بعد از پيروزي انقلاب به سن نوجواني رسيد و به طور داوطلب وارد بسيج شد، بيشتر وقتش را در مسجد مي گذراند و شب ها در جلسات قرآن مسجد شركت مي كرد. سپس در شركت واحد به شغل ارزشمند كارگري مشغول گرديد، وقتي زمان خدمت مقدس سربازي اش فرا رسيد با ميل و اشتياق تمام كارهاي مربوط به خدمتش را انجام داد تا بتواند هرچه زودتر به جبهه ها برود چرا كه براي رفتن خيلي علاقه و رغبت داشت. 7 ماه در جبهه ها خدمت كرد و سرانجام در تاريخ 1367/05/17 در منطقه ي كردستان به فيض شهادت نائل آمد.
- زندگی نامه دوم
نام شهيد: تقي دده بيگي نام پدر: حسينعلي تاريخ تولد: 1348 محل تولد: تهران مدرک تحصيلي: 6 ابتدائي تاريخ شهادت: 1367/05/17 محل شهادت: بانه مزار شهيد: بهشت زهرا قطعه 27 شهيد تقي دده بيگي، در قبل از انقلاب بسيار كوچك بود اما بعد از پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحميلي با وجود اين که سن کمي داشت نمي توانست آرام بگيرد و ببيند که به وطنش تجاوز شده به همين دليل داوطلبانه وارد جنگ نابرابر گرديد و عاشق شهادت بود، هيچ کس جلوي رفتن او را نميتوانست بگيرد تا اين که در تاريخ، 1367/05/17، در اثر اصابت تير به ناحيه چشم به آرزوي هميشگي خود رسيد.[۱]
