شهید عبدالله مقدسی: تفاوت بین نسخهها
Hejazi9708 (بحث | مشارکتها) (برچسب: ویرایش موبایل) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۲: | سطر ۱۲: | ||
*خاطره ای از زبان مادر شهيد | *خاطره ای از زبان مادر شهيد | ||
| − | عبدالله با اين که فرزند ارشد خانواده بود هيچ گاه حتي با برادر کوچکش تندي نمی کرد و هيچ کس را از خود نرنجاند. هميشه با خنده رويي به همه سلام مي کرد، آرام و متين سخن مي گفت و خود را کوچکتر از همه مي دانست، به همه احترام مي گذاشت. خاطره عبدالله در دل هاي همه به خصوص دوستان و آشنايانش جاي گرفته و همه او را به عنوان شهيدي مظلوم مي دانند. | + | عبدالله با اين که فرزند ارشد خانواده بود هيچ گاه حتي با برادر کوچکش تندي نمی کرد و هيچ کس را از خود نرنجاند. هميشه با خنده رويي به همه سلام مي کرد، آرام و متين سخن مي گفت و خود را کوچکتر از همه مي دانست، به همه احترام مي گذاشت. خاطره عبدالله در دل هاي همه به خصوص دوستان و آشنايانش جاي گرفته و همه او را به عنوان شهيدي مظلوم مي دانند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25662 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| − | + | Image:1716532KAKA003-001.jpg | |
| − | + | Image:1716532KAKA001-001.jpg | |
| − | + | ||
| + | </gallery> | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۴
شهید عبداله مقدسی تاریخ تولد :1345/11/22 تاریخ شهادت : 1366/05/14 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
محتویات
زندگینامه
شهید والامقام عبدالله مقدسی شهید در سال 1345در تهران به دنیا آمد . ایشان تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم اقتصاداجتماعی ادامه داد . از همان کودکی اخلاقی اسلامی داشت و مومن و با گذشت بود . در زمان انقلاب شهید با سن کمش در تظاهرات به صورت چشمگیر شرکت داشت .عبدالله ارادت خاصی نصبت به امام و اسلام داشت . در زمان جنگ تحمیلی شهید سال سوم دبیرستان را پشت سرگذاشت که بعد از آن به جبهه اعزام شد ا طریق مسجد مسلمین .شهید خیلی عاشق جبهه و جنگ بود . شهید میگفت من باید به جبهه بروم اگر من و امثال من به جبهه نروند کی می خواهد از این خاک دفاع کند اگر نرویم دشمن به خانهایمان حمله میکند و معلوم نیست که چه بر سر خواهرهایمان می اید . شهید پس از سه ماه آموزشی در تهران به کردستان رفت و د رتاریخ 7/5/66 از مریوان به میمک فرستاده می شود و سرانجام در تاریخ 14/5/66 در روز عید قربان مورد اصابت تیر مستقیم دشمن قرار میگیرد و به درجه شهادت نایل می آید
خاطرات
- خاطره ای از زبان مادر شهيد
عبدالله با اين که فرزند ارشد خانواده بود هيچ گاه حتي با برادر کوچکش تندي نمی کرد و هيچ کس را از خود نرنجاند. هميشه با خنده رويي به همه سلام مي کرد، آرام و متين سخن مي گفت و خود را کوچکتر از همه مي دانست، به همه احترام مي گذاشت. خاطره عبدالله در دل هاي همه به خصوص دوستان و آشنايانش جاي گرفته و همه او را به عنوان شهيدي مظلوم مي دانند.[۱]
