ویرایش‌ها

==خاطرات ==

یادی از سردار شهید و تک تاز جبهه های غرب و جنوب یار باوفای حضرت امام خمینی (ره ) شهید احمد بیگداشی ایشان کسی بود که امام را به نام فرزند زهرا می شناختند امام را عصاره پیامبر عظیم الشان می دانست اسلام ناب محمدی را پذیرفته بود و خلاصه امام خمینی را نایب بر حق امام زمان می دانست و برای این کلام خود خون عزیزش را نثار این راه کرد اینجانب مراد پروین از اول انقلاب هنگام تشکیل سپاه پاسداران به فرمان حضرت امام به شهید احمد بیگداشی آشنا شدم بعد از آموزش مقدماتی قائله پاوه پیش آمد به مدت دو سال در منطقه کردستان همراه این شهید عزیز با ضد انقلابیون می جنگیدیم تا اینکه جنگ تحمیلی پیش آمد یگانها و گردانها شکل گرفتند این حقیر به عنوان فرماندهی گردان انجام وظیفه می کردم و در خدمت ایشان بودم از هم جدا نمی شدیم اخلاق بسیار خوبی داشتند و این مثل را نباید نادیده گرفت که (( هر گلی بوی خاص خود را دارد )) ایشان استثناء بودند مظلوم بود و مظلومانه به شهادت رسیدند و لایق شهادت بود همیشه به یاد خدا بود و نمازش را همیشه سر وقت می خواند بیشتر اوقات برای مادرش نگران بود و می گفت که بعد از شهادت من مادرم می میرد می دانست که مادرش عاشق امام است و می گفت ای کاش من هم مثل مادرم این عقیده پاک را داشتم چون می داند امام کیست راه و هدفش کجاست و یک خاطره از ایشان دارم که شب عملیات عاشورا در منطقه عمومی میمک هنگام هدایت نیرو به طرف دشمن در داخل یک کانال ستون یک راه می رفتیم ساعت دو نصف شب بود من جلو بودم و شهید احمد پشت سر من بود یک خمپاره ۱۲۰ به لبه کانال اصابت کرد کانال ریزش کرد متوجه نشدم هوا خیلی تاریک بود شنیدم که صدای آمد و این جمله را گفت مراد کمکم کن سریع برگشتم دیدم که فقط یک دستش از زیر خاک بیرون مانده است و خاک تمام بدنش را پوشانده است با تلاش بسیار ایشان را در آوردم خندیدند و این جمله را گفتند که : (( پروین خوب بود زیر خاک نمردم چون خیلی زشت بود من باید هنگام نبرد تن به تن خونم ریخته شود این طوری خون از بدن آدم نمی آید .)) روحش شاد و راهش پررهرو باد

همیشه می گفت دوست دارم بکشم و بعد کشته شوم نمی خواهم با یک ترکش شهید شوم و دلم می خواهد مانند امام حسین (ع) در میدان نبرد کشته شوم . و حرف همیشگی آن شهید این بود که می گفت خدایا من طاقت مردن امام (ره ) را ندارم که یک زمان جای خالی او را ببینم آرزو دارم که حتی یک شب هم شده جلوتر از او ببینم همان هم شد یکسال جلوتر از [[امام خمینی (ره)]] شهید شد به پدرش می گفت : شاید یک وقت جان تو را به دروغ قسم بخورم ولی جان امام را دروغ قسم نمی خورم .

خوشا آنان که دائم در نماز بی بهشت جاویدان بازارشان بی

در سال ۶۳ در منطقه عملیاتی [[گیلانغرب]] با شهید داخل تویوتا بودیم که یک مرتبه خمپاره روی جاده اصابت کرد و یک لحظه واقعا” شاید بگویم معجزه بود و عمل نکرد و بعد که با تویوتا یک لحظه عبور نمودیم یک مرتبه خمپاره عمل کرد و شهید گفت : شانس آوردیم که عمل نکرد گفتم : مگر آرزوی شهادت نداشتی گفت :چرا ؟ ولی نه شهادت با ترکش بلکه می خواهم حداقل چند نفر مزدور را به هلاکت برسانم و بعد به شهادت برسم .

در سال ۶۲ بر اثر اصابت ترکش تانکر آب سوراخ شده و بعد از تمام شدن آـش دشمن شهید جهت تعمیر تانکر آب به داخل او رفته که یک مرتبه عراق شروع به ریختن آتش نموده و شهید در داخل تانکر با یک روحیه خاص و لبی خندان در آن موقعیت خطرناک و با شوخی می گفت بیاید مرا از این تانکر بیرون بیاورید یا حداقل آب داخلش کنید تا ترکش به من اصابت نکند و مجبور شوید مرا شکلات پیچ کرده و افقی مرا برگردانید .

این شهید ایمان قوی و دلی در یا داشت علاقه زیادی به جبهه و بچه ها داشت و بعد از مدتی هم که به منزل می آمد مرتب هوش و فکر آن پیش بچه ها بود طوری از جبهه تعریف می کرد که کوچک و بزرگ خانه را عاشق جبهه می کرد به گونه ای که پدر پیرمرد خود را عاشق جبهه کرده و او را هم تا شش ماه با خودش برد . خاطره دیگر او این بود که عکس تمام شهیدان فامیل و دوستانش را به صورت نمایشگاه در اتاق خودش وصل کرده بود و وقتی وارد اطاق می شد به آنها سلام می کرد و زیر لب زمزمه می کرد و می گقت : من حسادت می کنم که شما به درجه شهادت رسیده اید اما من به آرزویم کی خواهم رسید و همانطور هم شد بیست روز قبل از شهادتش به من گفت : مادر خواب دیدم و من میدانم که من می روم و دیگر بر نمی گردم چون خودم خواب دیدم شهید می شوم و به آرزوی دیرینه ام می رسم و همانطور هم که قبلا” به شما گفته ام باید زینب وار زندگی کنید بلی مادر : ماند با دختر کوچک این شهید با هزاران خاطره .

بیش از ۷ سال با هم بودیم، ندیدم یک بار از خود تعریف کند، همیشه می گفت: که فلانی باید گوش به فرمان امام باشیم، و می گفت: کسی که ضد ولایت فقیه باشد، حتی در قیامت هم او را نمی بخشم. و در موقع شهادت همانطور که بچه ها می گفتند: وقتی که به شهادت رسیده بود صدای درود بر ولایت فقیه و مرگ برضد ولایت فقیه از او به گوش همه رسیده بود.

بسمه تعالی

همان طور هم شد ۲۰ روز قبل از شهادتش به من گفت: مادرم خواب دیدم و من می دانم که من می روم و دیگر بر نمی گردم چون خودم خواب دیدم که شهید می شوم و به آرزوی دیرینه ام می رسم و همان طور هم که قبلا به شما گفته ام باید زینب وار زندگی کنید. ( بلی مادر ماند با دختر کوچک این شهید و هزاران خاطره).

بسمه تعالی

در شب آخر مرخصیش بود که همگی دور هم جمع بودیم که ایشان شروع به تعریف از جبهه و خاطرات آنجا نمودند. گفت: یک روز ۳ نفر از ضد انقلابیون ([[منافقین]] ) که قصد داشتند جاسوسی ایران را بکنند یعنی تمام نقشه ها و برنامه هایی که ایران شبانه قصد انجام آنرا داشت همراه آنها بوده است و می خواستند از شیار ناصر خان که یک راه مخفی بوده فرار کنند و خودشان را تسلیم عراق کنند که من آنها را دیده و بدون اطلاع به کسی آنها را تعقیب نمودم و در یک یورش زرهی هر ۳ آنها را دستگیر کرده، در حالی که آنها بازبان عربی شروع به قسم خوردن کردند که ما از ترس شلیکها و توپها و تانکها در این جا (شیار ناصر خان) پناه برده ایم، اما زمانی که آنها را بازرسی کردم تمام نقشه ها و کروکیهای منطقه دردست آنها بود بنا بر این آنها را تحویل فرماندهی سپاه دادم.