ویرایش‌ها

شهیدابراهیم مروتی

۱٬۵۳۶ بایت اضافه‌شده، ‏۲۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۵
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم مروتی
|تصویر = ebrahim-morovati.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[زادروزهای 1 خرداد|1353/03/01]]
|شهادت = [[الگو:شهدای 13 اردیبهشت|1375/02/13]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}
تاریخ تولد :1353/03/01
تاریخ تولد :[[1353/03/01]]
 تاریخ شهادت : [[1375/02/13]]
محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - تبریز – وادیرحمت
 
==زندگینامه==
 
 
بسم الله الرحمن الرحیم
   مروری می کنم به زندگینامه برادرمان [[سرباز شهید ابراهیم مروتی ]] که رحمت خدا بر او باد انشاء الله تعالی.   او در تاریخ دهم آذر ماه سال 1353 در تبریز متولد شد. کودکی اش را در یک خانوادة متدین و مذهبی گذراند. پس از طی مراحل تحصیل پا به مرحلة بلوغ گذاشت و شروع به انجام وظایف دینی خود کرد. او همیشه نمازش را اول وقت می خواند و معتقد بود نماز اول وقت باعث خشنودی خدا و برج دهندة امور زندگی است. روزه هایش را به طور کامل گرفته و چند ساعتی از روز را صرف قرآن خواندن و راز و نیاز با خدا می کرد. همیشه آرزوی [[شهادت ]] می کرد و می گفت خدایا مرا شهید بمیران. همیشه به ما توصیه می کرد نماز و روزه هایمان را به درستی به جا آوریم و نگذاریم که غفلت باعث قضا شدن نمازمان شود و ما را از دروغ گویی و هر گونه کار ناپسندی خصوصاً بدی به والدینمان منع می کرد.     در خانه همگی از بزرگ گرفته تا کوچکترها او را خیلی دوست داشتیم و این دلیل بر مهربانی و خوش خُلقی او بود. همیشه با کودکان به زبان کودکانه سخن می گفت و احترام بزرگترها را نگه می داشت. او عاشق امام حسین (ع) بود و در ماههای محرم به دسته سینه زنان محله مان می رفت و برای امام حسین (ع) عزاداری می کرد. و در روز عاشورا برایش احسان می داد. این کار را چند سالی انجام داد تا وقت سربازیش فرا رسید. مراحل آموزش خود را در شهری بنام [[عجب شیر ]] گذراند و خدمت سربازی را در تهران سپری کرد.     در این دو سالی که از خدمتش می گذشت چندین بار به مرخصی آمد و چندین نامه از او دریافت کردیم که همیشه در نامه هایش ما را به نیکی با پدر و مادرمان می خواند و از دلتنگی برای ما سخن می گفت و در آخر نیز اضافه می کرد، رکاب زدن در راه سیدالشهداء و دفاع از وطن و ناموسمان لذتی دارد که قابل توصیف نمی باشد و سرانجام در سیزدهم اردیبهشت ماه سال 1375 در حالی که 10 روز مانده بود تا خدمت سربازیش به پایان برسد به آرزوی دیرینة خود رسید و به فیض عظیم شهادت نائل گشت.1<ref>[http://%20%20httphttps://ajashohada.ir/homeMartyrDetails/martyrdetails/44091 545 سایت شهدای ارتش]</ref> 
==پانویس==
<references />==رده=={{ترتیب‌پیش‌فرض:ابراهیم_مروتی}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]][[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان اذربایجان شرقی]][[رده: شهدای شهرستان تبریز]]
مدیر
۶٬۷۳۸
ویرایش