ویرایش‌ها

قرار بود در مرحله دوم عمليات خط را به لشكر 10 سيد الشهداء(ع) تحويل دهيم. على ‏اصغر براى توجيه منطقه به همراه فرماندهان لشكر 10 به داخل يكى از سنگرها كه در آن مهمات زيادى نيز وجود داشت رفتند. من در آن لحظه در منطقه بودم و صداى انفجار خمپاره را شنيدم اما چون بايد به نيروهاى گروهان سركشى می کردم به محل استقرار گروهان رفتم. در همين هنگام سردار عبداللَّه عمرانى با من تماس گرفت و گفت: «بيا كارت دارم.» وقتى رفتم ديدم حاج حسين و عده ‏اى از فرماندهان مشغول در آوردن جنازه‏ ها هستند. جنازه على ‏اصغر داخل پتو پيچيده شده و حاج حسين بالاى سرش ايستاده بود. به او نزديك شدم؛ تا مرا ديد با لحن آرام و با طمأنينه گفت: «مى ‏دانى اين جنازه كيه؟» من كه از حالت بچه‏ هاى گردان فهميده بودم، گفتم جنازه اصغره؟ حاجى گفت: «آره، اين داداش اصغرته.» جنازه على ‏اصغر به علت سوختگى زياد قابل شناسايى نبود و تنها نشانه‏اى كه داشت اين بود كه وقتى پوتين را از پاهايش در آورديم، جورابهايش سالم بود و اين نشانه‏اى براى شناسايى جنازه او شد.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/438436 سایت نوید شاهد]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery> Image:290070_692.jpg

منبع سایت نوید شاهد</gallery>http://navideshahed.com/fa/news==پانویس== <references /438436>