ویرایش‌ها

*خاطره از زبان پدر شهید

علی اکبر چند روزی بود که به مرخصی آمده بود در یکی از همین روزها به پیش من آمد و گفت: من باید بروم، رو به او کردم و گفتم: چه شده؟ تو که می خواستی بیشتر بمانی؟ گفت: دیشب در خواب آقایی سبزپوش و نورانی به بالای سرم آمد و گفت: علی اکبر تو باید بروی دیگر جای ماندن نیست. پدر! من باید بروم دیگر نمی توانم بمانم با این که دلم می خواست مدت بیشتری بماند ولی با او خداحافظی کردم نمی دانم چرا؟ ولی این بار حس می کردم این آخرین دفعه ای است که علی اكبر را می بینم.