ویرایش‌ها

در خانه « محمد ابراهیم» در روستای قلعه نو شهرستان [[شاهرود]] رفت و آمد اهالی روستا ادامه داشت. آنها به محمد ابراهیم و « گوهر » خانم تولد فرزندشان « علی اصغر» را تبریک می گفتند.

آن روز اولین روز مهر ماه سال 1307 بود. روزی که علی اصغر چشم به دنیای پر رمز و راز گشود، دنیایی که بازی های بسیار در دفتر سرنوشت او نوشته بود.

علی اصغر به حدود سن 12 سالگی رسیده بود که مادر مهربانش نیز بر اثر غصه های فراوان و سختی هایی که در مرگ همسرش محمد ابراهیم به دوش کشیده بود، از دنیا رفت و علی اصغر و برادرانش را با دنیایی از اندوه و سختی تنها گذاشت.

به دلیل مرگ مادر و پدر، خاله علی اصغر تصمیم گرفت او را از روستای قلعه نو خرقان به تهران و خانه خودش بیاورد تا از او نگهداری کند. شوهر خاله علی اصغر مغازه قصابی داشت به همین سبب او در کنار شوهر خاله اش در مغازه قصابی مشغول کار شد. روزها در مغازه کار می کرد و شب ها در خانه خاله اش در میدان کاخ ( سابق) که بعداً به نام فلسطین نام گذاری شد، زندگی می کرد.

علی اصغر در پایان هجده سالگی به خدمت سربازی رفت، دو سالی خدمت کرد و گواهی پایان خدمت گرفت او در دوران خدمت به دلیل نداشتن خانه و خانواده، همیشه در پادگان بود و گاه گاهی هم مرخصی می گرفت و با دوستان هم دوره اش، در شهر [[تهران]] گردش می کرد.

با پایان گرفتن دوره سربازی، علی اصغر زندگی مستقل خود را آغاز کرد. او با اجاره مغازه ای برای شروع کار قصابی در محدوده خیابان مرتضوی- سرسبیل، کارش را با توکل به خداوند کریم پایه گذاشت. روزها و ماه ها گذشت. کار او روز به روز بهتر شد. با اخلاق خوب و درستکاری وی با مردم، کم کم او جایگاه خاصی در بین اهالی محل و کسبه به دست آورد.

مسمومیت شیمیایی توان زیستن را از علی اصغر گرفته بود. ساعت پنج صبح روز پنجم اسفند ماه سال 1379، زنگ تلفن از بیمارستان مهر، خبر شهادت او را به خانواده اش رساند.

جسم پاکش نیز از مسجد امام محمد باقر (ع) در خیابان اسکندری با تشییع پر شکوه مردم در [[بهشت زهرا]] قطعه 50 ردیف 90 شماره 15 به خاک سپرده شد