محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :خراسان رضوی - خلیل آباد – میراباد
rId4
==زندگینامه==
شهيد عليرضا مراديان اوّل بهمن ماه سال 1345 در خانواده¬اي رنجكشيده و در عين حال پايبند به ارزشهاي اسلامي، قدم به عرصهی گيتي گذاشت. دوران كودكي را با رنج و مشقّت فراوان در محيط روستا سپري نمود تا به سنّ درس و مدرسه رسيد. علی¬رضا که نهادش تشنهی فرا گرفتن بود؛ در مدرسهی ابتدايي زادگاهش، مشغول به تحصيل شد و تا كلاس سوم ابتدايي تحصيل نمود. وی علي¬رغم نبوغ ذاتي، متأسفانه به علّت مشكلات زندگي روستايي، از ادامهی تحصيل باز ماند و در امور دامداري پدر خود را ياري ميرساند. والدين شهید مرادیان، اگر چه غرق در مشكلات زندگی روستايي بودند، ليكن از نظر تربيتي، توجّه خاصي به وي داشتند و لحظه¬اي در اين امر غفلت ننمودند. علي¬رضا پس از رسيدن به سنّ تكليف، همواره سعي و تلاش مينمود كه از نظر معنوي كامل شود. وي از نظر اخلاقي، انساني خوشاخلاق و مؤدّب بار آمده بود و احترام خاصّي به بزرگترها و همسايگان مي¬گذاشت. با يورش صدّاميان به خاك ايران اسلامي، لحظهشماري مي¬كرد هر چه زودتر به صفوف رزمندگان اسلام در جبهه¬هاي حقّ عليه باطل بپيوندد. روز موعود فرا رسيد، وی پس از أخذ دفترچهی اعزام به خدمت، دورهی رزم مقدّماتي را پشت سر گذاشت و از طريق ارتش عازم جبههی سومار گشت. علي¬رضا پس از چندين ماه حضور متوالي در جبهه و انجام رشادتها و دلاوريهاي فراوان با مسئوليّت آرپيجي زن، سرانجام در تاريخ بيست و ششم فروردين ماه 1365 بر اثر اصابت ترکش گلولهی توپ، ديار فاني را ترک و به سوي دوستان شهيدش رهسپار شد. پيكر مطهّر اين شهيد والامقام پس از انتقال به زادگاهش، توسّط مردم انقلابي و شهیدپرور ديارش تشييع و در جایگاه ابدیش به خاك سپرده شد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2524 سایت شهدای ارتش]</ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:6602316 (1).jpg
</gallery>
==پانویس==
<references />