محل آرامگاه : مرکزی - آشتیان - اشتیان
==زندگی نامه==شهید مهدي پاينده آشتياني، در سال 1344 در خانواده اي مذهبی در شهرستان آشتيان از توابع استان مركزي متولد شد؛ تحصیلات ابتدایی را در دبستان خاقانی (شهید علی حسینی) به پایان رساند و به مدرسه شهید نورايی جهت ادامه تحصیل رفت و بعد از یک سال ترک تحصیل کرد و سپس در کشاورزی به پدر بزرگوارش کمک می نمود. او به تلاوت قرآن علاقه وافری داشت و در مجالس قرائت قرآن شرکت می نمود؛ به فرائض واجب روزه و نماز اهمیت می داد و هیچ گاه آن را ترک نمی کرد، در مراسم سوگواری ائمه اطهار و ادعیه شرکت چشم گیری داشت؛ در دوران انقلاب در تظاهرات و راهپیمایی ها علیه رژیم ستم شاهی با حضور پر رنگ خود نقش به سزايي ايفا كرد، شخصی متواضع و رفتارش با سایر اعضای خانواده خوب بود.
تا این که به سربازی اعزام شد و چون زمان جنگ بود بلافاصله پس از اتمام دوره ی آموزشی به منطقه عملیاتی اعزام گرديد. وي هرگاه به مرخصی می آمد تا زمانی که در مرخصی بود محبت عجیبی در حق فرزندان و خواهران داشت. سرانجام در تاریخ 1365/02/14 به درجه رفیع شهادت نائل آمد؛ اين شهید گرامي بر اثر بمباران هوایی هیچ عضوی از بدنش باقی نماند و اولین شهید بی مزار معرفی گردید.
خاطره اي به نقل از برادر شهيد:
از همرزمان برادرم می گفتند: صدام در همه ی جبهه ها از جمله در منطقه حاج عمران متحرک را ایجاد کرده بود، نیروهای بعثی وارد به منطقه حاج عمران، حمله ور شده بودند و از طرف دیگر هواپیماهای دشمن متجاوز منطقه را بمباران می کردند این تحرک دشمن دو الی سه روز به طول انجامید ایشان نقل کردند شهید مهدی و چند تن دیگر از عزیزان که همگی شهید شدند با رشادت خاصی رفت و آمد خود را کنترل می کردند که با بمباران قرارگاه همگی به شهادت رسیدند. منبع<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5195 سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />