علی رضا در خون خود غلتید تا اولین روز جاودانگی خویش را آغاز کند و نام و یادش در کنار شهدای مظلوم سوسنگرد جاودانه ماند.
وقتی خبر شهادت او به خانواده اش رسید کسی از چگونگی شهادت وی و همسنگرانش خبر نداشت. پیکر گلگون و پاره پاره او پس از مدّتی در یازدهم فروردین ماه سال 1360 به تهران رسید و در آغوش پدر، مادر، برادر و خواهرانش قرار گرفت. در میان اشک و اندوه اعضای جهاد سازندگی، مردم محلّه و دوستانش، پیکر پاکش بر فراز دستهای مردم قرار گرفت تا تکبیر گویان او را به سوی مزارش در قطعه 24 بهشت زهرا مشایعت کنند.
علی رضا حاج علیخانی خدمت خالصانه خود را با جهاد و شهادت به پایان برد اما نام و راهش در زمره شهدای جهاد سازندگی و انقلاب اسلامی جاودانه ما شد<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/418083 سایت شهدای نویدشاهد]</ref>
==پانویس==
<references />