ویرایش‌ها

• در توصیف اخلاق و شخصیت کم نظیر شهید ابراهیمی که این خصوصیات او را انسانی وارسته و کامل معرفی می نماید، می توان گفت: ایشان دارای روح بلند و متعالی بودند. انجام واجبات و مستحبات تا جایی که دوستش علی رضا رحمانی می گفت حاجی عمران وقتی در مسجد نماز جماعت می خواند نماز که تمام می شد می آمد به عقب صف نماز ، با تسبیح ذکرو دعا می گفت وگریه می کرد، اشک زیادی از چشم او سرازیر می شد. ارادت و علاقه به ائمه اطهار بویژه به امام حسین تا حدی که چند روز قبل از محرم لباس مشکی می پوشید. علاقه به خانواده اش به حدی بود که موقعی که به خانه وارد می شد دخترش رقیه بسیار خوشحال می شد. در سختیها و مشکلات شکرگذار خداوند بود. احترام خاصی برای افراد نیازمند و مستضعف قائل بود. کوشش برای احیاء حق دیگران، در این باره پدر گرامی طی بیان مطالبی، خاطره ای از شهید نقل می کند: «عمران وقتی در کارخانه کار می کرد، اجازه نمی داد که حقوق کارگران پایمال شود مخصوصاً از بابت بیمه و دستمزد. یک روز از طرف اداره بیمه (مأمورین) آمدند و گفتند: حقوق شما چقدر است؟ او همه چیز را در مورد دستمزد و بیمه گفت،کارفرما از کارش ناراحت شد و او را تهدید به اخراج کرد ولی ایشان کارگرها را جمع کرد و یک شکایت تنظیم نمود و به اداره بیمه برد، حق و حقوق آنها را گرفت. او با شجاعت و دلیری احیای حق کرد. در مواقع خطر و بحرانی در هر نقطه کشور حاضر بود. سرانجام نقش از فتوت و جوانمردی برسینه تاریخ نهاد. و به سوی بهشت رهنمون شد. منبع سایت جنگ و درنگ<ref>[http://jangoderang.ir/shohada/information/41سایت جنگ و درنگ]</ref>==پانویس== <references />