شهید غلام علی پیش یار: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی «شهید غلام علی پیش یار تاریخ تولد :1345/04/09 تاریخ شهادت : 1366/09/02 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد)
 
 
(یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
شهید غلام علی پیش یار
+
شهید علی پیش یار
 +
 
 
تاریخ تولد :1345/04/09
 
تاریخ تولد :1345/04/09
 +
 
تاریخ شهادت : 1366/09/02
 
تاریخ شهادت : 1366/09/02
 +
 
محل شهادت : نامشخص
 
محل شهادت : نامشخص
 +
 
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
 
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
 
   
 
   
زندگی نامه
+
==زندگی نامه==
شهيد غلامعلی پيش يار در تاريخ 1345/05/09 در تهران، در خانواده ای مذهبی متولد شد. پدر او یک کارگر شرافتمند بود که از جان خود مایه می گذاشت تا فرزندانش در آسایش باشند. غلامعلی از کودکی با بقیه بچه ها فرق می کرد، بازی های او همیشه از سنش بالاتر بود، زمانی که انقلاب شد او 12 سال داشت با تلاش نوارهای امام خمینی را بدست می آورد، با علاقه به آنها گوش می کرد؛ شب ها موقع تظاهرات داخل کوچه می ایستاد و هر وقت کسی مجروح می شد او را به داخل حیاط می آورد و به او کمک می کرد.  
+
شهيد علی پيش يار در تاريخ 1345/05/09 در تهران، در خانواده ای مذهبی متولد شد. پدر او یک کارگر شرافتمند بود که از جان خود مایه می گذاشت تا فرزندانش در آسایش باشند. غلامعلی از کودکی با بقیه بچه ها فرق می کرد، بازی های او همیشه از سنش بالاتر بود، زمانی که انقلاب شد او 12 سال داشت با تلاش نوارهای امام خمینی را بدست می آورد، با علاقه به آنها گوش می کرد؛ شب ها موقع تظاهرات داخل کوچه می ایستاد و هر وقت کسی مجروح می شد او را به داخل حیاط می آورد و به او کمک می کرد.  
 
همیشه در نماز جماعت و مراسم عزاداری سيد الشهدا (عليه السلام) و ائمه اطهار شرکت کرده و در این قبیل مراسم ها حضور فعال داشت. بسيار به پدر و مادرش احترام می گذاشت و هميشه دست آنها را می بوسید.  
 
همیشه در نماز جماعت و مراسم عزاداری سيد الشهدا (عليه السلام) و ائمه اطهار شرکت کرده و در این قبیل مراسم ها حضور فعال داشت. بسيار به پدر و مادرش احترام می گذاشت و هميشه دست آنها را می بوسید.  
  
غيرت او اجازه نمي داد که مادر یا خواهرش برای خرید بروند تا جایی که می توانست خودش کارهای خارج از خانه را انجام می داد؛ او از خواهرانش می خواست که همیشه حجاب را رعایت کرده و می گفت: باید حضرت فاطمه (سلام الله) را الگوی خود قرار دهند. وقتی دیپلم گرفت سریع برای سربازی ثبت نام کرد و دوست داشت به جبهه برود و همیشه به مادرش می گفت: اگر من به آرزویم رسیدم و شهید شدم از شما خواهش می کنم برای من گریه و بی تابی نکنید. سرانجام در تاریخ 1366/09/02 به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
+
غيرت او اجازه نمي داد که مادر یا خواهرش برای خرید بروند تا جایی که می توانست خودش کارهای خارج از خانه را انجام می داد؛ او از خواهرانش می خواست که همیشه حجاب را رعایت کرده و می گفت: باید حضرت فاطمه (سلام الله) را الگوی خود قرار دهند. وقتی دیپلم گرفت سریع برای سربازی ثبت نام کرد و دوست داشت به جبهه برود و همیشه به مادرش می گفت: اگر من به آرزویم رسیدم و شهید شدم از شما خواهش می کنم برای من گریه و بی تابی نکنید. سرانجام در تاریخ 1366/09/02 به درجه رفیع شهادت نایل آمد.<ref>[https://ajashohada.ir/MartyrDetails/25021 سایت شهدای ارتش]</ref>
 
+
==پانویس==
 
+
<references />
منبع:سایت شهدای ارتش
+

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۲

شهید علی پیش یار

تاریخ تولد :1345/04/09

تاریخ شهادت : 1366/09/02

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

زندگی نامه

شهيد علی پيش يار در تاريخ 1345/05/09 در تهران، در خانواده ای مذهبی متولد شد. پدر او یک کارگر شرافتمند بود که از جان خود مایه می گذاشت تا فرزندانش در آسایش باشند. غلامعلی از کودکی با بقیه بچه ها فرق می کرد، بازی های او همیشه از سنش بالاتر بود، زمانی که انقلاب شد او 12 سال داشت با تلاش نوارهای امام خمینی را بدست می آورد، با علاقه به آنها گوش می کرد؛ شب ها موقع تظاهرات داخل کوچه می ایستاد و هر وقت کسی مجروح می شد او را به داخل حیاط می آورد و به او کمک می کرد. همیشه در نماز جماعت و مراسم عزاداری سيد الشهدا (عليه السلام) و ائمه اطهار شرکت کرده و در این قبیل مراسم ها حضور فعال داشت. بسيار به پدر و مادرش احترام می گذاشت و هميشه دست آنها را می بوسید.

غيرت او اجازه نمي داد که مادر یا خواهرش برای خرید بروند تا جایی که می توانست خودش کارهای خارج از خانه را انجام می داد؛ او از خواهرانش می خواست که همیشه حجاب را رعایت کرده و می گفت: باید حضرت فاطمه (سلام الله) را الگوی خود قرار دهند. وقتی دیپلم گرفت سریع برای سربازی ثبت نام کرد و دوست داشت به جبهه برود و همیشه به مادرش می گفت: اگر من به آرزویم رسیدم و شهید شدم از شما خواهش می کنم برای من گریه و بی تابی نکنید. سرانجام در تاریخ 1366/09/02 به درجه رفیع شهادت نایل آمد.[۱]

پانویس

  1. سایت شهدای ارتش