شهید غلام علی فرجی: تفاوت بین نسخهها
Kheyri9803 (بحث | مشارکتها) (←خاطرات) |
|||
| سطر ۱۹: | سطر ۱۹: | ||
*خاطره ای از زبان نزدیکان شهید | *خاطره ای از زبان نزدیکان شهید | ||
| − | به امام حسین (علیه السلام) بسیار علاقه داشت و افتخار می کرد که در راه رسیدن به تربت ایشان جان خود را ایثار نماید. توصیه و سفارش های او به برادرش این بود که به پدر و مادر خود نیکی کنید. آرزو داشت جسدش را در کنار سایر شهداء دفن کنند. | + | به امام حسین (علیه السلام) بسیار علاقه داشت و افتخار می کرد که در راه رسیدن به تربت ایشان جان خود را ایثار نماید. توصیه و سفارش های او به برادرش این بود که به پدر و مادر خود نیکی کنید. آرزو داشت جسدش را در کنار سایر شهداء دفن کنند.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35295 سایت شهدای ارتش]</ref> |
==نگارخانه تصاویر== | ==نگارخانه تصاویر== | ||
<gallery> | <gallery> | ||
| سطر ۲۷: | سطر ۲۷: | ||
</gallery> | </gallery> | ||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۳
شهید غلام علی فرجی تاریخ تولد :1342/04/01 تاریخ شهادت : 1362/01/23 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :مرکزی - اراک - اراک
محتویات
زندگینامه
شهید والامقام غلام علی فرجی فرزند محمد تقی در تاریخ 1342/04/01 در شهر اراک به دنیا آمد. از همان کودکی به اعتقادات مذهبی سخت پایبند بود. در دوره دبستان همیشه با نمره های خوب قبول می شد. پس از آن به علت از کار افتادگی پدر تحصیل را رها کرد و به کار و تلاش پرداخت. او فردی مومن، درست گفتار و شجاع بود.
دوران نوجوانی وی مصادف با وقوع انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری زعیم عالی قدر حضرت امام خمینی شد. در تمامی تظاهرات ضد رژیم منحوس پهلوی شرکت داشت. در سن 19 سالگی به خدمت مقدس سربازی شتافت تا با کفر بجنگد و افتخار این را پیدا کرد که گلگون کفن ولی سپید روی در فردای قیامت به پا خیزد و بگوید که فرمان هل من ناصر ینصرنی حسین (علیه السلام) را پاسخ گفته است و گواهش همان شهادتش در راه اسلام و قرآن باشد.
شهید فرجی همیشه این جمله که «مرگ با شرف بهتر از زندگی ننگین است» را تکرار می نمود و سرانجام در تاریخ 1362/01/23بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن بعثی به شهادت رسید.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
خاطرات
- خاطره ای از زبان نزدیکان شهید
به امام حسین (علیه السلام) بسیار علاقه داشت و افتخار می کرد که در راه رسیدن به تربت ایشان جان خود را ایثار نماید. توصیه و سفارش های او به برادرش این بود که به پدر و مادر خود نیکی کنید. آرزو داشت جسدش را در کنار سایر شهداء دفن کنند.[۱]
