در سال 1354 دورانی كه نخست وزیر شاه معدوم طرح 25 ساله خارج از بافت شهر را آزاد اعلام كرد، ساخت و سازها زیاد شد و قاسم همراه برادرانش به بازار كار شتافت و پس از آزمودن چند شغل، در همان سن نوجوانی، سرانجام كار آهنگری و در و پنجره سازی را برای خود برگزید؛ به رقم تلاش و فعالیتی كه برای تامین معیشت خود انجام داد سطح كیفی تحصیلاتش كاهش یافت و نتوانست بیشتر از دوم راهنمایی ادامه دهد.
او به اندازه سر سوزن به دنیا و مال دنیا علاقه ای نداشت و مقداری از دستمزد خود را به پدر و مادر تقدیم می كرد و مقداری از آن را به مسجد و حسینیه محل اهدا می نمود؛ هنوز به سن بلوغ نرسیده بود كه به سفارش پدر، نماز اول وقت را جزء برنامه های اصلی زندگی خود قرار داد و تاكید زیادی بر ادامه تحصیل برادرش داشت؛ برای پدر و مادرش احترام زیادی قائل بود و در تظاهرات سال 1357 شركت فعال داشت.
این شهید عزیز، در تاریخ، 1361/08/12 در [[عملیات محرم]] ، در منطقه ی [[كوشك]] بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید؛ مزار پر فروغش در بهشت زهرا واقع شده است.<ref>[https://ajashohada.ir/MartyrDetails/32115 سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />منبع==نگارخانه تصاویر==<gallery>Image: قاسم اکبرپونکی.jpg</gallery>==رده=={{ترتیبپیشفرض: قاسم_اکبر_پونکی}}[[رده: شهدا]][[رده: سایت شهدای ارتشدفاع مقدس]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان تهران]][[رده: شهدای شهرستان تهران]]