شهید پرویز منصور‌علی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی شهید پرویز منصور علی تاریخ ت ولد : 07/05/1335 تاریخ شهادت : 05/05/1367 محل...» ایجاد کرد)
 
(وصیت نامه)
 
(۲ نسخه‌های متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
بسمه تعالی
 
بسمه تعالی
  
شهید پرویز منصور علی
+
[[شهید پرویز منصور علی]]
  
تاریخ ت ولد : 07/05/1335
+
تاریخ تولد : [[07/05/1335]]
  
تاریخ شهادت : 05/05/1367
+
تاریخ شهادت : [[05/05/1367]]
  
 
محل شهادت : نامشخص
 
محل شهادت : نامشخص
  
محل آرامگاه : مرکزی – اراک - اراک
+
محل آرامگاه : [[مرکزی]] [[اراک]] - اراک
  
 
  rId7
 
  rId7
  
==زندگینامه==
+
==زندگی‌نامه==
  
  
سرگرد شه ی د پرو ی ز منصورعل ی فرزند احمد در تاریخ 07/05/1335 در شهرستان اراك از توابع استان مركز ی به دن ی ا آمد. پس از ط ی دوران طفول ی ت به مدرسه رفت و بعد از گرفتن د ی پلم ر ی اض ی به استخدام ن ی رو ی هوا یی ارتش درآمد و پس از گذراندن دوره‌ها ی تخصص ی ، مشغول به كار شد. همچنین در سال ها ی اشتغال به خدمت در پا ی گاه نور همدان، ‌ادامه تحص ی ل داد و در رشته ی برق الكترون ی ك فوق دیپلم گرفت.
+
[[سرگرد]] [[شهید پرویز منصورعلی]] فرزند احمد در تاریخ 07/05/1335 در شهرستان [[اراك]] از توابع استان مركزی به دنیا آمد. پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت و بعد از گرفتن دیپلم ریاضی به استخدام نیروی هوایی ارتش درآمد و پس از گذراندن دوره‌های تخصصی ، مشغول به كار شد. همچنین در سال‌های اشتغال به خدمت در [[پایگاه نور همدان]] ، ‌ادامه تحصیل داد و در رشته ی برق الكترونیك فوق دیپلم گرفت.
  
وی افسر ی كوشا و با ان ضباط بود و سرانجام در تار ی خ 05/05/1367 در سن 32 سالگ ی در پا ی گاه هوا یی همدان بر اثر بمباران هوا یی دشمن به شهادت رس ی د. از آن شه ی د گرامی دو فرزند به ی ادگار مانده است.
+
وی افسر ی كوشا و با انضباط بود و سرانجام در تار ی خ 05/05/1367 در سن 32 سالگی در [[پایگاه هوایی همدان]] بر اثر [[بمباران هوایی]] دشمن به شهادت رسید. از آن شهید گرامی دو فرزند به یادگار مانده است.
  
 
==وصیت نامه==
 
==وصیت نامه==
  
عز ی زم رضاجان! کنارم ن ی ست ی تا خنده‌ها ی ش ی ر ی نت مسکن دردها ی من باشد. افسانه جان دخترم! با آبرنگت، فقط عکس گل بکش، گل ها یی به رنگ سرخ، همرنگ دل خون ی ن پدر، پروانه جان! دوست دارم هم ی شه مثل بهار شاداب باشی و از زندگ ی کام بگ ی ری . عز ی ز من، همسر نازن ی نم! ا ی ن وص ی ت نامه را با هرچه آرزو ی پراکنده در ب ی کران وجودم موج م ی زند به تو تقد ی م م ی ‌کنم، به تو که آن قدر مرا خوب م ی ‌فهم ی د ی . اگر پس از مرگ من فرزندم از تو پرس ی د که پدرم چه بود؟ بگو سرشک دربدر ی بود که بر ه ی چ د ی ده به جز د ی ده حسرت ایشان نداشت .1<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43970 سایت شهدای ارتش]</ref>
+
عزیزم رضاجان! کنارم نیستی تا خنده‌هایش یرینت مسکن دردهای من باشد. افسانه جان دخترم! با آبرنگت، فقط عکس گل بکش، گل ها یی به رنگ سرخ، همرنگ دل خونین پدر، پروانه جان! دوست دارم همیشه مثل بهار شاداب باشی و از زندگی کام بگیری . عزیز من، همسر نازنینم! این وصیت نامه را با هرچه آرزو ی پراکنده در بیکران وجودم موج میزند به تو تقدیم می ‌کنم، به تو که آن قدر مرا خوب میفهمیدی . اگر پس از مرگ من فرزندم از تو پرسید که پدرم چه بود؟ بگو سرشک دربدری بود که بر هیچ دیده به جز دیده حسرت ایشان نداشت<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43970 سایت شهدای ارتش]</ref>
 
+
 
+
 
+
 
+
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
  
 
<references />
 
<references />

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۴

بسمه تعالی

شهید پرویز منصور علی

تاریخ تولد : 07/05/1335

تاریخ شهادت : 05/05/1367

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه : مرکزیاراک - اراک

rId7

زندگی‌نامه

سرگرد شهید پرویز منصورعلی فرزند احمد در تاریخ 07/05/1335 در شهرستان اراك از توابع استان مركزی به دنیا آمد. پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت و بعد از گرفتن دیپلم ریاضی به استخدام نیروی هوایی ارتش درآمد و پس از گذراندن دوره‌های تخصصی ، مشغول به كار شد. همچنین در سال‌های اشتغال به خدمت در پایگاه نور همدان ، ‌ادامه تحصیل داد و در رشته ی برق الكترونیك فوق دیپلم گرفت.

وی افسر ی كوشا و با انضباط بود و سرانجام در تار ی خ 05/05/1367 در سن 32 سالگی در پایگاه هوایی همدان بر اثر بمباران هوایی دشمن به شهادت رسید. از آن شهید گرامی دو فرزند به یادگار مانده است.

وصیت نامه

عزیزم رضاجان! کنارم نیستی تا خنده‌هایش یرینت مسکن دردهای من باشد. افسانه جان دخترم! با آبرنگت، فقط عکس گل بکش، گل ها یی به رنگ سرخ، همرنگ دل خونین پدر، پروانه جان! دوست دارم همیشه مثل بهار شاداب باشی و از زندگی کام بگیری . عزیز من، همسر نازنینم! این وصیت نامه را با هرچه آرزو ی پراکنده در بیکران وجودم موج میزند به تو تقدیم می ‌کنم، به تو که آن قدر مرا خوب میفهمیدی . اگر پس از مرگ من فرزندم از تو پرسید که پدرم چه بود؟ بگو سرشک دربدری بود که بر هیچ دیده به جز دیده حسرت ایشان نداشت[۱]

پانویس

  1. سایت شهدای ارتش