شهید مصطفی آدینه: تفاوت بین نسخه‌ها

(زندگی نامه)
 
(۴ نسخه‌های متوسط توسط ۳ کاربران نشان داده نشده)
سطر ۵: سطر ۵:
 
محل آرامگاه :مرکزی - اراک – اراک
 
محل آرامگاه :مرکزی - اراک – اراک
  
 +
==زندگی نامه==
 +
شهید مصطفی آدینه، فرزند خیراله، متولد روستای قینر می باشد، از همان دوران کودکی، بسیار صبور و با گذشت بود و همان روحیه گذشت او بود که از او یک شهید بزرگ ساخت، تا سوم راهنمایی تحصیل کرد و بعد به کار پارچه فروشی مشغول شد، سپس با یکی از اقوام خواهرش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، یک فرزند پسر به نام غلامرضا می باشد، بعد که به جبهه اعزام شد از طریق سپاه، و با خوردن یک ترکش به ناحيه ي سرش، 70 درصد مجروحیت پیدا کرد به طوری که غیر قابل شناسایی شده بود، در مدت بسیار زیادی در بیمارستان بستری بود و بعد از آن هم با وجود مجروحیتی که داشت همه ی کارهای شخصی خود را به تنهایی انجام می داد، پس از یک عمل جراحی، به درجه رفیع شهادت رسید.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2818 سایت شهدای ارتش]</ref>
  
 +
==پانویس==
  
 
+
<references />
==زندگی نامه==
+
شهید مصطفی آدینه، فرزند خیراله، متولد روستای قینر می باشد، از همان دوران کودکی، بسیار صبور و با گذشت بود و همان روحیه گذشت او بود که از او یک شهید بزرگ ساخت، تا سوم راهنمایی تحصیل کرد و بعد به کار پارچه فروشی مشغول شد، سپس با یکی از اقوام خواهرش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، یک فرزند پسر به نام غلامرضا می باشد، بعد که به جبهه اعزام شد از طریق سپاه، و با خوردن یک ترکش به ناحيه ي سرش، 70 درصد مجروحیت پیدا کرد به طوری که غیر قابل شناسایی شده بود، در مدت بسیار زیادی در بیمارستان بستری بود و بعد از آن هم با وجود مجروحیتی که داشت همه ی کارهای شخصی خود را به تنهایی انجام می داد، پس از یک عمل جراحی، به درجه رفیع شهادت رسید.
+
منبع: سایت شهدای ارتش
+
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2818
+

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۴۹

شهید مصطفی آدینه تاریخ تولد :1340/01/01 تاریخ شهادت : 1365/05/16 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :مرکزی - اراک – اراک

زندگی نامه

شهید مصطفی آدینه، فرزند خیراله، متولد روستای قینر می باشد، از همان دوران کودکی، بسیار صبور و با گذشت بود و همان روحیه گذشت او بود که از او یک شهید بزرگ ساخت، تا سوم راهنمایی تحصیل کرد و بعد به کار پارچه فروشی مشغول شد، سپس با یکی از اقوام خواهرش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، یک فرزند پسر به نام غلامرضا می باشد، بعد که به جبهه اعزام شد از طریق سپاه، و با خوردن یک ترکش به ناحيه ي سرش، 70 درصد مجروحیت پیدا کرد به طوری که غیر قابل شناسایی شده بود، در مدت بسیار زیادی در بیمارستان بستری بود و بعد از آن هم با وجود مجروحیتی که داشت همه ی کارهای شخصی خود را به تنهایی انجام می داد، پس از یک عمل جراحی، به درجه رفیع شهادت رسید.[۱]

پانویس

  1. سایت شهدای ارتش
آخرین تغییر ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، در ‏۱۲:۴۹