Beiranvand97 (بحث | مشارکتها) |
Jafarnezhad98 (بحث | مشارکتها) |
||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۸: | سطر ۸: | ||
==زندگی نامه== | ==زندگی نامه== | ||
| − | شهید داریوش آقاعلی فرزند غضنفر در سال 1343 در یکی از توابع [[آشتیان]] دیده به جهان گشود. در سن سه سالگی به علت بیماری مادر و برای معالجات به تهران آمدند و در آنجا ساکن شدند. در سن 7 سالگی به مدرسهای واقع در انتهای اتابک رفت و تا پایان دورهی راهنمایی به تحصیل ادامه داد. شهید آقاعلی به کارهای هنری از جمله نقاشی و مینیاتور مشغول بود. ایشان به دلیل علاقهی زیاد به کارهای فنی ترک تحصیل نمود و شغل مکانیکی را انتخاب کرد و پس از اینکه استاد کامل شد، در زمان جنگ به دنبال فراخوان نظام وظیفه به عنوان مکانیک راهی جبهه شد. از اینرو دوران آموزشی را در [[پادگان بیرجند]] گذراند و سپس به [[شهرضا]] ی [[اصفهان]] انتقال یافت. در آنجا مسئول تعمیرگاه پادگان شد و پس از چند ماه به جبههی [[نفت شهر]] اعزام گردید. در جبهه به دلیل اصابت [[ترکش]] توپخانه دشمن از ناحیه پا و دست، شکم و ستون فقرات به شدت مجروح شد و پس از انتقال وی به بیمارستان [[کرمانشاه]] و انجام چند جراحی، به تهران منتقل گردید. ایشان سرانجام پس از هفت ماه در بیمارستان به علت ضعف عضلانی و عفونت شدید به دیدار حق لبیک گفت و دیده از جهان فروبست. | + | شهید داریوش آقاعلی فرزند غضنفر در سال 1343 در یکی از توابع [[آشتیان]] دیده به جهان گشود. در سن سه سالگی به علت بیماری مادر و برای معالجات به تهران آمدند و در آنجا ساکن شدند. در سن 7 سالگی به مدرسهای واقع در انتهای اتابک رفت و تا پایان دورهی راهنمایی به تحصیل ادامه داد. شهید آقاعلی به کارهای هنری از جمله نقاشی و مینیاتور مشغول بود. ایشان به دلیل علاقهی زیاد به کارهای فنی ترک تحصیل نمود و شغل مکانیکی را انتخاب کرد و پس از اینکه استاد کامل شد، در زمان جنگ به دنبال فراخوان نظام وظیفه به عنوان مکانیک راهی جبهه شد. از اینرو دوران آموزشی را در [[پادگان بیرجند]] گذراند و سپس به [[شهرضا]] ی [[اصفهان]] انتقال یافت. در آنجا مسئول تعمیرگاه پادگان شد و پس از چند ماه به جبههی [[نفت شهر]] اعزام گردید. در جبهه به دلیل اصابت [[ترکش]] توپخانه دشمن از ناحیه پا و دست، شکم و ستون فقرات به شدت مجروح شد و پس از انتقال وی به بیمارستان [[کرمانشاه]] و انجام چند جراحی، به تهران منتقل گردید. ایشان سرانجام پس از هفت ماه در بیمارستان به علت ضعف عضلانی و عفونت شدید به دیدار حق لبیک گفت و دیده از جهان فروبست.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/3156 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| − | + | Image:0519940164.jpg | |
| − | + | Image:1005030KAKA001-001.jpg | |
| + | |||
| + | </gallery> | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۰
شهید داریوش آقاعلی گل تاریخ تولد : 1343/09/01 تاریخ شهادت : 1363/10/30 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
شهید داریوش آقاعلی فرزند غضنفر در سال 1343 در یکی از توابع آشتیان دیده به جهان گشود. در سن سه سالگی به علت بیماری مادر و برای معالجات به تهران آمدند و در آنجا ساکن شدند. در سن 7 سالگی به مدرسهای واقع در انتهای اتابک رفت و تا پایان دورهی راهنمایی به تحصیل ادامه داد. شهید آقاعلی به کارهای هنری از جمله نقاشی و مینیاتور مشغول بود. ایشان به دلیل علاقهی زیاد به کارهای فنی ترک تحصیل نمود و شغل مکانیکی را انتخاب کرد و پس از اینکه استاد کامل شد، در زمان جنگ به دنبال فراخوان نظام وظیفه به عنوان مکانیک راهی جبهه شد. از اینرو دوران آموزشی را در پادگان بیرجند گذراند و سپس به شهرضا ی اصفهان انتقال یافت. در آنجا مسئول تعمیرگاه پادگان شد و پس از چند ماه به جبههی نفت شهر اعزام گردید. در جبهه به دلیل اصابت ترکش توپخانه دشمن از ناحیه پا و دست، شکم و ستون فقرات به شدت مجروح شد و پس از انتقال وی به بیمارستان کرمانشاه و انجام چند جراحی، به تهران منتقل گردید. ایشان سرانجام پس از هفت ماه در بیمارستان به علت ضعف عضلانی و عفونت شدید به دیدار حق لبیک گفت و دیده از جهان فروبست.[۱]
