Parsasirat98 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
تاریخ تولد :1345/12/06 | تاریخ تولد :1345/12/06 | ||
| − | |||
تاریخ شهادت : 1365/03/22 | تاریخ شهادت : 1365/03/22 | ||
| − | |||
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| − | |||
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | ||
| سطر ۱۷: | سطر ۱۴: | ||
شهید هادي ابدالي، در سال 1345، در تهران، در بیمارستان خیابان مولوی، چشم به جهان گشود؛ وی در خانواده ای متوسط و مذهبی تربیت شد، پدرش مکانیک و مادرش هم خانه دار بود؛ در سن 7 سالگی به دبستان رفت و فردی خونگرم و مهربان بود و همیشه با دوستانش با مهربانی برخورد می کرد. | شهید هادي ابدالي، در سال 1345، در تهران، در بیمارستان خیابان مولوی، چشم به جهان گشود؛ وی در خانواده ای متوسط و مذهبی تربیت شد، پدرش مکانیک و مادرش هم خانه دار بود؛ در سن 7 سالگی به دبستان رفت و فردی خونگرم و مهربان بود و همیشه با دوستانش با مهربانی برخورد می کرد. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
در خانه به پدر و مادر خود احترام ويژه اي می گذاشت و در سلام كردن به کوچک و بزرگ همیشه پیشی می گرفت؛ وی روحی بزرگ و استوار داشت، در سال 1357 با شروع انقلاب پیروزمند و عظیم ایران فعال بود و با آن که سن کمی داشت ولی با بچه های هم سن و سال خود براي سنگرسازی در خیابان ها گونی، و دارو براي زخمي ها و برنج براي فقرا جمع آوری می کرد و می گفت: ما باید تا آنجا که می شود بار این انقلاب را به دوش بکشیم تا شاه ظالم و نوکرانش را نابود سازیم. | در خانه به پدر و مادر خود احترام ويژه اي می گذاشت و در سلام كردن به کوچک و بزرگ همیشه پیشی می گرفت؛ وی روحی بزرگ و استوار داشت، در سال 1357 با شروع انقلاب پیروزمند و عظیم ایران فعال بود و با آن که سن کمی داشت ولی با بچه های هم سن و سال خود براي سنگرسازی در خیابان ها گونی، و دارو براي زخمي ها و برنج براي فقرا جمع آوری می کرد و می گفت: ما باید تا آنجا که می شود بار این انقلاب را به دوش بکشیم تا شاه ظالم و نوکرانش را نابود سازیم. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
بعد از پیروزی انقلاب، و بسیج همگانی، برای جبهه های نبرد حق علیه باطل، در بسیج محمد رسول الله (ص)، در محله خود ثبت نام کرد و در آنجا به خدمت به اسلام و انقلاب پرداخت؛ شب و روز برای کمک به رزمندگان در پشت جبهه فعاليت مي کرد و شب ها تا پاسی از شب با تفنگ بر دوش، به گشت و پاسداری مشغول بود؛ وی اوقات فراغت خود را اغلب با کتاب می گذراند؛ با این که سن کمی داشت و درسش را ادامه نداده بود ولی وقتی با من به گفتگو می پرداخت گويي با یک فرد تحصیل کرده رو به رو بودم و سخنانش همه حاکی از مطالعه زیاد و فهم و شعور وی بود. | بعد از پیروزی انقلاب، و بسیج همگانی، برای جبهه های نبرد حق علیه باطل، در بسیج محمد رسول الله (ص)، در محله خود ثبت نام کرد و در آنجا به خدمت به اسلام و انقلاب پرداخت؛ شب و روز برای کمک به رزمندگان در پشت جبهه فعاليت مي کرد و شب ها تا پاسی از شب با تفنگ بر دوش، به گشت و پاسداری مشغول بود؛ وی اوقات فراغت خود را اغلب با کتاب می گذراند؛ با این که سن کمی داشت و درسش را ادامه نداده بود ولی وقتی با من به گفتگو می پرداخت گويي با یک فرد تحصیل کرده رو به رو بودم و سخنانش همه حاکی از مطالعه زیاد و فهم و شعور وی بود. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
شهید ابدالي، در قسمتی از نوشته هایش می نویسد من می خواهم در مورد کتاب، به جرات چنین بگویم: کتاب، بهترین رفیق و مونس و همدرد برای انسان است، کتاب خوراک فکر و غذای اندیشه است؛ مطالعه، عقل و ذهن انسان را بارور کرده و به انسان همه چیز را می آموزد؛ چیزهایی که از خواندن کتاب می توان آموخت، از هیچ سخنوری و مرشدی نمی توان یاد گرفت، کتاب سرنوشت فلاسفه و بزرگان جهان را بدون هیچ گونه کم کاستی می آموخت و بدون این که هیچ سختی را تحمل کند می توانست از تجربه دیگران به نحو احسن استفاده کند | شهید ابدالي، در قسمتی از نوشته هایش می نویسد من می خواهم در مورد کتاب، به جرات چنین بگویم: کتاب، بهترین رفیق و مونس و همدرد برای انسان است، کتاب خوراک فکر و غذای اندیشه است؛ مطالعه، عقل و ذهن انسان را بارور کرده و به انسان همه چیز را می آموزد؛ چیزهایی که از خواندن کتاب می توان آموخت، از هیچ سخنوری و مرشدی نمی توان یاد گرفت، کتاب سرنوشت فلاسفه و بزرگان جهان را بدون هیچ گونه کم کاستی می آموخت و بدون این که هیچ سختی را تحمل کند می توانست از تجربه دیگران به نحو احسن استفاده کند | ||
| + | او در سال 1363 ترک تحصیل کرد و به کار مشغول شد و بعد از مدتی تصمیم گرفت که به خدمت سربازی روانه گردد؛ با رضایت پدر و مادر برای سربازی ثبت نام کرد؛ چند ماه بیشتر نمانده بود که سربازیش را تمام کند که برای نبرد با دشمن بعثی آماده شد و می گفت: باید در این لحظه که دشمن به خاک عزیزمان حمله کرده بجنگیم؛ سرانجام، در تاریخ، 1365/03/22 بر اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در تهران در بهشت زهرا، قطعه 53، ردیف 164 آرام گرفت. | ||
| + | <ref>سایت شهدای ارتش</ref> | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| − | |||
| − | |||
==رده== {{ترتیبپیشفرض:هادی_ابدالی}} | ==رده== {{ترتیبپیشفرض:هادی_ابدالی}} | ||
[[رده: شهدا]] | [[رده: شهدا]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۱ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۱۴
تاریخ تولد :1345/12/06
تاریخ شهادت : 1365/03/22
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگینامه
شهید هادي ابدالي، در سال 1345، در تهران، در بیمارستان خیابان مولوی، چشم به جهان گشود؛ وی در خانواده ای متوسط و مذهبی تربیت شد، پدرش مکانیک و مادرش هم خانه دار بود؛ در سن 7 سالگی به دبستان رفت و فردی خونگرم و مهربان بود و همیشه با دوستانش با مهربانی برخورد می کرد.
در خانه به پدر و مادر خود احترام ويژه اي می گذاشت و در سلام كردن به کوچک و بزرگ همیشه پیشی می گرفت؛ وی روحی بزرگ و استوار داشت، در سال 1357 با شروع انقلاب پیروزمند و عظیم ایران فعال بود و با آن که سن کمی داشت ولی با بچه های هم سن و سال خود براي سنگرسازی در خیابان ها گونی، و دارو براي زخمي ها و برنج براي فقرا جمع آوری می کرد و می گفت: ما باید تا آنجا که می شود بار این انقلاب را به دوش بکشیم تا شاه ظالم و نوکرانش را نابود سازیم.
بعد از پیروزی انقلاب، و بسیج همگانی، برای جبهه های نبرد حق علیه باطل، در بسیج محمد رسول الله (ص)، در محله خود ثبت نام کرد و در آنجا به خدمت به اسلام و انقلاب پرداخت؛ شب و روز برای کمک به رزمندگان در پشت جبهه فعاليت مي کرد و شب ها تا پاسی از شب با تفنگ بر دوش، به گشت و پاسداری مشغول بود؛ وی اوقات فراغت خود را اغلب با کتاب می گذراند؛ با این که سن کمی داشت و درسش را ادامه نداده بود ولی وقتی با من به گفتگو می پرداخت گويي با یک فرد تحصیل کرده رو به رو بودم و سخنانش همه حاکی از مطالعه زیاد و فهم و شعور وی بود.
شهید ابدالي، در قسمتی از نوشته هایش می نویسد من می خواهم در مورد کتاب، به جرات چنین بگویم: کتاب، بهترین رفیق و مونس و همدرد برای انسان است، کتاب خوراک فکر و غذای اندیشه است؛ مطالعه، عقل و ذهن انسان را بارور کرده و به انسان همه چیز را می آموزد؛ چیزهایی که از خواندن کتاب می توان آموخت، از هیچ سخنوری و مرشدی نمی توان یاد گرفت، کتاب سرنوشت فلاسفه و بزرگان جهان را بدون هیچ گونه کم کاستی می آموخت و بدون این که هیچ سختی را تحمل کند می توانست از تجربه دیگران به نحو احسن استفاده کند
او در سال 1363 ترک تحصیل کرد و به کار مشغول شد و بعد از مدتی تصمیم گرفت که به خدمت سربازی روانه گردد؛ با رضایت پدر و مادر برای سربازی ثبت نام کرد؛ چند ماه بیشتر نمانده بود که سربازیش را تمام کند که برای نبرد با دشمن بعثی آماده شد و می گفت: باید در این لحظه که دشمن به خاک عزیزمان حمله کرده بجنگیم؛ سرانجام، در تاریخ، 1365/03/22 بر اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در تهران در بهشت زهرا، قطعه 53، ردیف 164 آرام گرفت.
پانویس
- ↑ سایت شهدای ارتش