Barzegar97 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «شهید اله داد مطوس تاریخ تولد :1340/03/01�تاریخ شهادت : 1360/06/15 محل شهادت : نامشخص�م...» ایجاد کرد) |
Khoshkenar9712 (بحث | مشارکتها) جز (Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید الله داد مطوس را به شهیدالله داد مطوس منتقل کرد) |
||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۴: | سطر ۴: | ||
| − | زندگینامه | + | ==زندگینامه== |
| + | |||
بسم الله الرحمن الرحیم | بسم الله الرحمن الرحیم | ||
شهید داداله مطوس با نام مستعار عزیز فرزند جواد در تاریخ 1340/03/01 در خیابان آستانه شیراز متولد شد، وی دارای پدری راننده و مادری خانه دار و همچنین دارای دو برادر و یک خواهر و فرزند اول خانواده می باشد. وی در سن هفت سالگی راه دانش را پیش گرفت و با سعی و تلاش وافر توانست این دوران را با موفقیت به پایان برساند، دوران راهنمایی اش را در مدرسه سربازان اسلام و دوره ی دبیرستانش را در دبیرستان شهید شهرستانی سپری کرد و سرانجام در رشته ادبیات و علوم انسانی موفق به اخذ دیپلم گردید. ایشان در فعالیتهای انقلابی از جمله پخش اعلامیه نیز شرکت داشته و حتی یکبار نیز دستگیر شد و حین فرار در اثر اصابت تیر از ناحیه کتف زخمی شدند و این اتفاق درست مصادف با به آتش کشیدن شهرداری در زمان انقلاب بود. از خصوصیات اخلاقی شهید مسئولیت پذیر بودن او در تمام زمینه ها بود و به دلیل زیبایی و جذابیت خاصی که داشتند فردی قابل اعتماد در بین مردم بودند. او همیشه مقید به نماز اول وقت بود و هیچگاه حتی نماز شب خود را ترک نکرد. در بین ورزش ها علاقه خاصی به ورزش فوتبال و والیبال داشت. شهید مطوس از طریق بسیج به جبهه اعزام شدند و حال و هوای صمیمی جبهه و شور و صفای رزمندگان جان بر کف او را بر آن داشت که رهسپار سرزمین عاشقان شود و در جوار عاشقان راستین قبله نور سنگر نشین سرزمین آتش و عشق گردد. در نهایت پس از شش ماه خدمت سربازی شهید داداله مطوس توانست بال و پر بگشاید و خود را به آسمان آبی گره بزند ایشان هنگامی که در سنگر حضور داشتند و در خط مقدم جبهه به عنوان رزمنده از خود رشادت و شجاعت نشان می داده در اثر اصابت ترکش به ناحیه سرشان در کنار رود کرخه در نزدیکی دزفول شربت شیرین شهادت می نوشد و به خیل سرخ عاشقان ازلی می پیوندند، روح آسمانی اش در تاریخ 1359/07/03 و در سن بیست سالگی به دیدار معبود شتافت. پیکر پاک و مطهر آن شهید بزرگوار در گلزار شهدای شیراز به خاک سپرده شد. طبع لطیف و سرشار از ذوق او را می توان در قسمتی از شعرهای او یافت. | شهید داداله مطوس با نام مستعار عزیز فرزند جواد در تاریخ 1340/03/01 در خیابان آستانه شیراز متولد شد، وی دارای پدری راننده و مادری خانه دار و همچنین دارای دو برادر و یک خواهر و فرزند اول خانواده می باشد. وی در سن هفت سالگی راه دانش را پیش گرفت و با سعی و تلاش وافر توانست این دوران را با موفقیت به پایان برساند، دوران راهنمایی اش را در مدرسه سربازان اسلام و دوره ی دبیرستانش را در دبیرستان شهید شهرستانی سپری کرد و سرانجام در رشته ادبیات و علوم انسانی موفق به اخذ دیپلم گردید. ایشان در فعالیتهای انقلابی از جمله پخش اعلامیه نیز شرکت داشته و حتی یکبار نیز دستگیر شد و حین فرار در اثر اصابت تیر از ناحیه کتف زخمی شدند و این اتفاق درست مصادف با به آتش کشیدن شهرداری در زمان انقلاب بود. از خصوصیات اخلاقی شهید مسئولیت پذیر بودن او در تمام زمینه ها بود و به دلیل زیبایی و جذابیت خاصی که داشتند فردی قابل اعتماد در بین مردم بودند. او همیشه مقید به نماز اول وقت بود و هیچگاه حتی نماز شب خود را ترک نکرد. در بین ورزش ها علاقه خاصی به ورزش فوتبال و والیبال داشت. شهید مطوس از طریق بسیج به جبهه اعزام شدند و حال و هوای صمیمی جبهه و شور و صفای رزمندگان جان بر کف او را بر آن داشت که رهسپار سرزمین عاشقان شود و در جوار عاشقان راستین قبله نور سنگر نشین سرزمین آتش و عشق گردد. در نهایت پس از شش ماه خدمت سربازی شهید داداله مطوس توانست بال و پر بگشاید و خود را به آسمان آبی گره بزند ایشان هنگامی که در سنگر حضور داشتند و در خط مقدم جبهه به عنوان رزمنده از خود رشادت و شجاعت نشان می داده در اثر اصابت ترکش به ناحیه سرشان در کنار رود کرخه در نزدیکی دزفول شربت شیرین شهادت می نوشد و به خیل سرخ عاشقان ازلی می پیوندند، روح آسمانی اش در تاریخ 1359/07/03 و در سن بیست سالگی به دیدار معبود شتافت. پیکر پاک و مطهر آن شهید بزرگوار در گلزار شهدای شیراز به خاک سپرده شد. طبع لطیف و سرشار از ذوق او را می توان در قسمتی از شعرهای او یافت. | ||
| سطر ۱۴: | سطر ۱۵: | ||
ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی | ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی | ||
ای خدا،ای همنوای ناله ی پروردگارت | ای خدا،ای همنوای ناله ی پروردگارت | ||
| − | زین جهان، تنها تو، با سوز دل من آشنایی. | + | زین جهان، تنها تو، با سوز دل من آشنایی.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25381منبع سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references/> | |
| − | + | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۶
شهید اله داد مطوس تاریخ تولد :1340/03/01�تاریخ شهادت : 1360/06/15 محل شهادت : نامشخص�محل آرامگاه :فارس - شیراز - دارالرحمه
زندگینامه
بسم الله الرحمن الرحیم شهید داداله مطوس با نام مستعار عزیز فرزند جواد در تاریخ 1340/03/01 در خیابان آستانه شیراز متولد شد، وی دارای پدری راننده و مادری خانه دار و همچنین دارای دو برادر و یک خواهر و فرزند اول خانواده می باشد. وی در سن هفت سالگی راه دانش را پیش گرفت و با سعی و تلاش وافر توانست این دوران را با موفقیت به پایان برساند، دوران راهنمایی اش را در مدرسه سربازان اسلام و دوره ی دبیرستانش را در دبیرستان شهید شهرستانی سپری کرد و سرانجام در رشته ادبیات و علوم انسانی موفق به اخذ دیپلم گردید. ایشان در فعالیتهای انقلابی از جمله پخش اعلامیه نیز شرکت داشته و حتی یکبار نیز دستگیر شد و حین فرار در اثر اصابت تیر از ناحیه کتف زخمی شدند و این اتفاق درست مصادف با به آتش کشیدن شهرداری در زمان انقلاب بود. از خصوصیات اخلاقی شهید مسئولیت پذیر بودن او در تمام زمینه ها بود و به دلیل زیبایی و جذابیت خاصی که داشتند فردی قابل اعتماد در بین مردم بودند. او همیشه مقید به نماز اول وقت بود و هیچگاه حتی نماز شب خود را ترک نکرد. در بین ورزش ها علاقه خاصی به ورزش فوتبال و والیبال داشت. شهید مطوس از طریق بسیج به جبهه اعزام شدند و حال و هوای صمیمی جبهه و شور و صفای رزمندگان جان بر کف او را بر آن داشت که رهسپار سرزمین عاشقان شود و در جوار عاشقان راستین قبله نور سنگر نشین سرزمین آتش و عشق گردد. در نهایت پس از شش ماه خدمت سربازی شهید داداله مطوس توانست بال و پر بگشاید و خود را به آسمان آبی گره بزند ایشان هنگامی که در سنگر حضور داشتند و در خط مقدم جبهه به عنوان رزمنده از خود رشادت و شجاعت نشان می داده در اثر اصابت ترکش به ناحیه سرشان در کنار رود کرخه در نزدیکی دزفول شربت شیرین شهادت می نوشد و به خیل سرخ عاشقان ازلی می پیوندند، روح آسمانی اش در تاریخ 1359/07/03 و در سن بیست سالگی به دیدار معبود شتافت. پیکر پاک و مطهر آن شهید بزرگوار در گلزار شهدای شیراز به خاک سپرده شد. طبع لطیف و سرشار از ذوق او را می توان در قسمتی از شعرهای او یافت. مهربانا، با دلی شکسته، روی سوی تو کردم رو کجا آرم اگر از درگهت گوئی جوابم بیکسم، در سایه ی مهر تو می جویم پناهی از کجا یابم خدایی گر به کویت ره نیابم...ای خدا، ای راز دار بندگان شرمگینت ای توانایی که بر جان و جهان فرمانروایی ای خدا،ای همنوای ناله ی پروردگارت زین جهان، تنها تو، با سوز دل من آشنایی.[۱]