شهید جواد اعظمی: تفاوت بین نسخه‌ها

جواد اعظمی فرزند : عزیز متولد : 1345/01/01 در علی آباد کتول تحصیلات : زیر دیپلم تاهل : مجرد یگان: سپاه شاهرود-تیپ17علی بن ابی طالب(ع) مدت حضور : 8ماه و 10 روز مسئولیت : تخریب چی نوع عضویت : بسیج نوع شغل : محصل تاریخ شهادت : 1361/04/31 محل شهادت : پاسگاه زید عملیات : رمضان محل دفن : شاهرود گلزار شهدا

• وصیتنامه اول

بسم الله الرحمن الرحیم  « ان الله یحب الذین یقاتلونَ فی سبیله صفاً کاَنهم بنیان مرصوص »  با خون شهید بیعتی تازه کنیم  در حق طلبی جهان پرآوازه کنیم  خدایا، پروردگارا، تو خود می دانی که ما چقدر مشتاق شهادتیم و نیز می دانی که هدف ما شهادت نیست بلکه پیروزی در راه توست. اگر توانستیم می کشیم و اگر نتوانستیم کشتهمی شویم، ولی در هر حال پیروزی با ما است، چون تو فرموده ای : « ان الله یدافع عن الذین آمنوُا »  خداوندا، چه دلیلی بهتر و چه منطقی قاطع تر برای جهاد ما که فرموده ای « جاهدوا فی الله حق جهاده » پروردگارا، اینک تو را شاهد می گیریم که آگاهانه به مشهد خویش می روم برای جهاد در راه تو و در راه به تحقق رساندن جمهوری اسلامی در سراسر دنیا. ای پدر، برای من گریه مکن و مادرم را دلداری بده. از خدا می خواهم تا شما را یاری دهد تا آنچه در توان دارید در راه اسلام جانفشانی کنید و خدا به من توان بدهد که بتوانم تا آخرین قطره خونم در راه اسلام جانفشانی کنم.  « والسلام »  اینک که ما با دنیا طرف شده ایم، تنها تو را داریم و راهنمایی های این مجاهد و این ابرمرد زمان ( امام خمینی) را. اماما، اینک سخنی با تو دارم: ای که قلب های ما را تسخیر کرده ای و اگر تو نبودی انقلابی در این سرزمین تا صدها سال دیگر رخ نمی داد، مگر باز هم به رهبریِ رهبری چون تو. اماما، اینک که ضربه ها از هر طرف بر پیکر تو فرو می آید، ولی تو با یاری خدا همچون کوهی استوار بر پا ایستاده ای و مسئولیت سنگین نذیران و بشیران را به دوش می کشی، مطمئن باش که ما یار و یاور توایم و از اسلام دفاع خواهیم کرد. می توانم بگویم همین قدر که مشتاق شهادتم مشتاق دیدن امامم نیز می باشم. خدایا، به پدر و مادر و خانواده و دوستانم صبر و مقاومت همراه با آگاهی عطا کن تا بدانند که « ما اصاب من مصیبۀ الا باذن الله ».  جمله ای از امامم به یاد آمد که بیشتر زبان حال من است « من که زندگی ام به اسلام خدمتی نکرد، شاید مرگم موجب خدمتی شود » آخرین کلام اینکه من که نه لیاقت بهشت را دارم و نه لیاقت اسم شهید و جای شهید را، ولی لطف خدا و رحمت حق و بخشندگی او را نیز نمی توانم فراموش کنم. با وجود این، اگر شما بازماندگان برای من دعا کنید و مرا ببخشید، من در قیامت نیز به خودم اجازه خواهم داد که از خداوند برای شما طلب آمرزش کنم. و پیامی برای مادرم: وقتی که شهید شدم برای من گریه نکند . پیامی دیگری برای پدرم: تو ای پدر عزیز، دست های پینه بسته ات را از راه دور می بوسم، مرا ببخش، شما در حق من محبت ها کرده اید.  پدر عزیزم، شما را به خدا سوگند می دهم که برای من ناراحت نباشی، زیرا من هدفی مشخص داشتم و برای رسیدن به هدفم هیچ سدی نمی تواند در جلوی من مقاومت کند . هر وقت ناراحت شدی، برای سرور آزادگان، حسین گریه کن که در زمانی که نه قلم بود و نه دفتر با 72 تن یارانش خون خود را جوهر و زمین را کاغذ قرار داد و نوشت :  « مرگ سرخ بهتر از زندگی ننگین است »    

• وصیت نامه دوم

 بسم رب شهداء و الصدیقین  با یاد الله و با سلام به حضور امام زمان( عج ) و درود بیکران به نایب برحقش امام خمینی و با سلام به خانوادة گرامی ام و امت همیشه بیدار وصیت نامۀ خود را به شرح زیر بیان می کنم: اکنون که این وصیت نامه را می نویسم مورخۀ 22/4/1361 مصادف با روز احیاء 21 ماه  مبارک رمضان می باشد که در جبهه هستم و نزدیک حمله است یا یک شب دیگر حمله است و یا دو شب دیگر.  پدرم و مادرم، هیچ ناراحت نباشید از برای من . اگر که من شهید شدم، شما باید خوشحال و شادمان باشید و اگر شما ناراحت شوید منافقین به شما می خندند. وصیتی که به شما برادرانم و خواهرانم دارم این است که اگر من شهید شدم، برای من گریه نکنید . مادرم، شما باید همچون زینب باشید و خواهرانم، شما هم باید مانند زینب  در راه اسلام جانفشانی کنید و حجاب خودتان را حفظ کنید. پدر و مادرم، اگر از من بدی دیدید مرا ببخشید. چون که من جوان بودم و سطح فکر ما به آن صورت نبود که به شما بدی نکنیم. پدر و مادرم و برادران و خواهرانم، من هنوز آرزو دارم، آرزوی چه؟ آرزوی کربلا دارم. من از خدا می خواهم که هرچه زودتر [...] پدرم کلید قدس در حرم مطهر حسین ابن علی است. به امید روزی که خانوادة شهدا را در سر قبر سالار [...] شهیدان، حسین ابن علی ، ببینیم. پدرم و مادرم، شما امام را دعا کنید که هرچه داریم از امام است و در آخر نماز امام را دعا کنید و برای فرج امام زمان( عج ) هم دعا کنید . و برادرانم، اگر من شهید شدم، اسلحه ام را بر زمین نگذارید. اسلحه ام را بردارید و چنان بر قلب دشمن بزنید و لشکر کفر را متلاشی کنید که خودتان خوشحال شوید . در آخر، آرزوی طول عمر رهبر انقلاب، امام خمینی، را از خداوند بزرگ خواستارم.  به امید پیروزی رزمندگان اسلام بر علیه کفر  1361/ 4/ 22  21 ماه مبارک رمضان  جواد اعظمی  

• وصیت نامه سوم

 بسم الله الرحمن الرحیم  وصیت نامه شهید جواد اعظمی  « و لنبلونکم بشیء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر   الصابرین* الذین اذا اصابتهم مصیبۀ قالوا انالله و اناالیه راجعون »  و هر آینه شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاهش از اموال و جان ها و ثمرات مورد  آزمایش قرار می دهیم و مژده ده به صبرکنندگان، آنان که هرگاه مصیبتی به آنها رسد می گویند:  « ما از خداییم و بازگشت ما به سوی اوست »  انسان در طول زندگی خود هر لحظه در برابر آزمایشی از طرف پروردگارش قرار دارد و ارزش هر کس بستگی به آن دارد که چگونه از این امتحانات بیرون بیاید . انسان برای ماندن و زندگی کردن دائمی در دنیا آفریده نشده است. انسان باید از فرازونشیب ها عبور تا خدا را ملاقات کند « یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحاً فملاقیه » .  آری باید انسان در راه الله رنج ببرد تا او را ملاقات کند.  این سرنوشت انسان است. بزرگی هر روح به اندازه رنجی است که در راه الله می برد. روح های بزرگ همواره به رنج های بزرگ مبتلایند. مگر نه اینکه حسین ابن علی ، این روح بزرگ آفرینش، باید بزرگ ترین رنج ها را ببرد و در بزرگ ترین امتحان ها شرکت جوید. ما که شیعه هستیم باید از او پیروی کنیم. باید همچون او گوشه ای ساخت و از اینجا کوچید، زیرا که دنیا نه جای ماندن است و نه ارزش ماندن را دارد، آن هم زمانی که اسلام عزیز مورد هجوم جهانخواران و ایادی آنها قرار گرفته. چگونه می توان به دور از صحنه درگیری حق و باطل به زندگی روزمره تن در داد. باید شهادت و مرگ سرخ را برگزید تا برای همیشه از مرگ سیاه رهایی یافت، تازه ما که با ریختن خون خود در راه خدا که کاری نکرده ایم، تنها امانت را به صاحبش برگردانده ایم. من که در طول زندگی کاری برای اسلام نکرده ام، شاید با خواست خدا ریخته شدن خونم موجب آمرزش گناهان و پیشرفت اسلام عزیز شود. اگر در دنیای شما می ماندم، چه می کردم؟ آیا زندگی در جوار رحمت خداوند که مژده اش را داده است با مرگ تدریجی که زندگی اش نام نهاده اند مساوی است؟ پدر و مادر مهربانم ، شما مرا از دست نداده اید، به خدا قرض داده اید « من ذا الذی یقرض الله قرضا حسنا فیضاعفه » . مادر مهربانم، مرا خدا به تو داده بود، تو نیز به او برگرداندی. پس آیا خدا برایت کافی نیست؟ باید با متانت بسیار بر این مصیبت صبر کنی نیکو، که در آن شکایتی نباشد تا خداوند پاداشت را بدهد. وقتی این شهادت را برای خدا و به خواست خدا و در راه خدا داشتی، این مصیبت بر تو آسان خواهد شد.  از پدر و مادر و برادران و خواهرانم می خواهم که بعد از شهادت من صبر و تقوای را پیشه خود کنند و محور تمام کارهایشان را خدا قرار دهند و برادران، تنها خط امام خمینی و قرآن است که می تواند ما را از انحرافات فکری رهایی داده و به سوی قرآن روی آورد و آن را همان گونه که هست دریافت و به آن عمل کرد. باید با تمام قوا برای خدا و انقلاب اسلامی کار کرد و در این راه هیچ سستی به خود راه نداد. خدایا، اینک به سوی تو آمده ام و از همه به سوی تو گریخته ام. با تمام گناهانم دعایم را پذیرا باش و مرا به آرزویم برسان . خدایا، چون غم ها هجوم آورند، تو خود توشه من باش و خدایا، من دیگر طاقت دوری تو را ندارم. مرا از نظر به کرامتت محروم مفرما. خدای من، فردای قیامت مرا به دی دار خود شاد گردان. خداوندا، مرا به قسمت خود راضی و قانع گردان و از سر تقصیراتم بگذر. « الهی هب لی کمال الانقطاع الیک »    خدایا قلبم را از عشق خودت لبریز کن تا چشمم را توانایی تحمل آن نباشد و خونم در راه تو ریخته شود و روحم به سوی تو به پرواز درآید.  « والسلام »  وصیت نامه پاسدار رشید اسلام، جواد اعظمی^[۱]

1. ↑ سايت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهيد استان سمنان